Reacties op: De tragiek van een niet meer te achterhalen jeugd

Door: Willem Janssen

Willem Janssen — Sun, 18 Aug 2019 09:52:23 +0000

Toch iets meer over mij vertellen.

Toen ik negen was verhuisde ik naar Boxtel. Naar Huize de la Salle, Munsel 10. Om precies te zijn.

Doordat ik in mijn 9e levensmaand de mazelen kreeg en daarop een hersenvlies ontsteking en met als gevolg daarvan een hersenletsel overhield.

In die tijd, de jaren 60, had men geen idee hoe men daar mee om moest gaan. Men wist überhaupt niet wat een Niet Aangeboren Hersenletsel (NAH) was.

Mijn schoolse carrière was een jaar langer kleuterschool. Dat zo vreemd nog niet. Toen ging ik naar de , reguliere, lagere school. Daar hadden ze het na een half jaar al gezien. Ik moest naar de LOM-school. Na anderhalf jaar wisten zij het ook niet meer. Volgens een comité van wijze mannen moest ik naar de BLO. De BLO in Venlo kon ik niet naar toe om dat zij dachten dat ik te goed was voor hun.

De BLO had een regiofunctie en daarom moest ik uitwijken naar een internaat met een BLO. Dat werd uiteindelijk Huize de la Salle in Boxtel. Hier heb ik 6 jaar doorgebracht.

Ik maak geregeld de vergelijking: mijn vader had 4,5 jaar Jappenkamp en ik 6 jaar De la Salle.

IK begon mijn verblijf bij Frater Allardo. Hij nogal losse handjes. Toen ik een keer tegen mijn moeder aan de telefoon zij dat ik geslagen was. Stonden mijn ouders binnen een record tijd in Boxtel en snutte mijn vader Allardo. Wij werden de groep uitgeleid. Later hoorde ik dat ze 3 á 4 mannen nodig hadden om die twee uit elkaar te krijgen. Dit is achteraf gezien wel mijn redding geweest. Vanaf dat moment heeft ook geen groepsleider me geen klap meer gegeven.

Toen kwam ik bij Serafino. Dit was voor mij de liefste frater. Daar hadden we een hond. Een Schotse Collie. Die Kerrie heette. Bij Serafino werden ook toneelstukken opgevoerd. Met mijzelf als een rechter. Serafino kon ook mooi verhalen vertellen. Vlak voordat we naar bed gingen vertelde hij zijn verhalen. Waarover ze gingen weet ik niet meer. Maar we zaten allemaal geboeid te luisteren.

Na Serafino kreeg ik de eerste niet frater als hoofdgroepsleider. Meneer Molenaar, heette hij geloof ik, en in mijn beleving kwam ik toen voor het eerst in groep met een naam: Hoogheem.
Aan deze groep heb ik in mijn beleving niet veel herinneringen aan.
Toe kwam ik in de groep Vogelzang terecht. Bij Frater Corneliano. Oh, wat had ik een hekel aan die man….. Vanaf het allereerste moment…..

Zo dit was in vogelvlucht mijn weg naar De la Salle en mijn verblijf…..

Door: Willem Janssen

Willem Janssen — Thu, 15 Aug 2019 07:56:42 +0000

Hoi Fons,
Ik was ook op de la Salle? Van 1966 tot 1972.
Als de Tirolertjers hebben we de Vierdaagse in Venlo gelopen. Ken je dat nog herinneren.
Venlo was en is nog steeds mijn woonplaats.

Mijn ouders waren heel actief in de ondersteuning. Toen zijn er ook foto’s gemaakt. Misschien sta je er wel op.

Eigenlijk wil ik je wel een keer ontmoeten. Ervaringen delen.

Ik hoop dat ik je een keertje kam/mag treffen?

Grtjs.,
Willem Janssen

Door: peter 't hoen

peter 't hoen — Sun, 11 Aug 2019 22:22:31 +0000

Fons dan weet je ook nog wel dat we naar voetbal wedstrijden gingen in het dorp er waren groepsleiders waar ik heel goed mee kon opschieten en er waren er bij waar ik niet mee kon opschieten de dingen die jij zei ken ik me nog wel voor de geest halen.HETis het gevoel of je door deze maatschapij bent uitgekost en dat je nergens meer bij hoort ik ben nu bij een spiegoloog om te kijken of er in Amsterdam een praatgroep bestaat met dit soort problemen

Door: peter 't hoen

peter 't hoen — Sun, 11 Aug 2019 21:56:59 +0000

hoi fons ik kwam uit haarlem en kwam gelijk bij de rakkertjes daarna de Ponderosa daarna de uitkijk ook nog naar vogelezang dus frater arlado serefino wijnandes ik ben activie met harry ter beek en willem janssen op facebook wij willen een reonie organiseren met de manen die in huize de la salle hebben gezeten en wat je ook zei er waren leuke tijden maar ook slechte tijden dan zou je ook nog de boerderij brand kunnen herinere ik was voor twee jaar geleden weer wezen kijken in boxtel wat is het daar veranderd ik denk dat iedereen die daar gewerkt hebben weg zijn ik zal harry en willem de groeten van je doen

Door: fons

fons — Wed, 31 Oct 2018 01:48:14 +0000

Ik kan mij nog herinneren,, tijdens het douche ik was aan het puberen, de juf deelde haar shampoo uit , ik verborg mij achter het muurtje en stak mijn hand uit waar zij dan de shampoo indeed maar ze maande mij dichterbij te komen, bloot uiteraard, zo werden de jongen geselecteerd om op het kamertje te mogen komen ,, Jan, Martien. Ja klappen kreeg je ,, als je wat had uitgevreten, wij waren met een aantal jongens weggelopen, een zakten er door het dak, en overleefden het maar net. Bij thuiskomst kregen wij er met de riem erover. Daarbij voor straf een puzzle maken van 4000 pcc. Toch ook mooie dingen ervaren, weet je nog de vierdaagse in Nijmegen en de vele andere wandeltochten netjes aangekleed als Tiroler met de hele groep, we sleepten mooie prijzen binnen ieder jaar ik had wel 80 medailles, er werden nachtelijke spoorzoeken georganiseerd, dat vond ik erg leuk, vaak zwemmen in de ijzere man, toen we wat ouder werden werden er meisjes gehaald en ons dansen geleerd, ik heb er nu nog profijt van. Ik wil niets goed praten, natuurlijk waren er vervelende dagen, en zaten er rotten appels tussen de begeleiding, ik kan er zo een paar noemen. Jou liederen van Andre daar kan ik mij zelf ook in herkennen, dagelijks loop ik met het verdriet , en erger nog waar hoor ik thuis, mijn vaders en broers zijn over heel Nederland verspreid Rakkertjes Ponderosa, Tienerhoek.. Nooit had ik het gevoel opgesloten te zijn in de Lasalle we waren redelijk vrij, we gingen kranten ophalen in het dorp voor wat bij te verdienen, ook in de flat van 12 hoog waar we de kranten naar beneden in de bakfiets lieten vallen wat een knal was dat. We konden gaan vissen in het dorp, mochten uit dansen, gingen op vakantie , dit werd vaak door de Fraters georganiseer, Ik weet nog goed dat ik in elkaar geslagen werd , door een groepsbegeleider, geen Frater. Er was een groepsbegeleider die het leuk vond om jongetjes op schoot te hebben, en mee te dollen, hij was als een vader voor alle jongens, misschien was ik te jong om misbruik op te merken. Het getimmer van de groepsleider was de druppel,, ik fietste naar huis, ik kon mij de spoorbaan herinneren die naar huis leiden, ik fietste er een dag over om thuis te komen. Daar werd ik weer daags erna terug gestuurd naar Huize de Lasalle . Huize de Lasalle was geen school voor zwakbegaafde, ik moet er met lachen,, Connie van de Biggelaar ken je hem nog hij was journalist, ik weet nog dat hij altijd interviewde met ons speelde we vonden hem maar een zot,, god hebben zijn ziel. Zo zijn er nog een aantal die veel successen hebben gehaald. En ja een koude douche kreeg ik ook.

Door: fons

fons — Wed, 31 Oct 2018 00:33:53 +0000

Beste Peter, Ik ken mij jou wel herinneren, wij zaten bij frater Allardo de Rakkertjes inderdaad, soms waren de fraters streng maar tegels omhooghouden is mij niet bekent, wel werden wij mishandeld door de Groepsleiders en leidsters, sommige jongens mochten zelfs naar het kamertje komen van de juf, ,,weet je nog, ze brachten daar de nacht door. Maar mishandeling door de Fraters klinkt mij niet bekend. Zelf had ik fijne ervaringen met de Fraters zoals Serofino, met het paard, waar wij altijd mee uit gingen,Alardo de timmerman die mij het vak leerde,Portier was altijd vriendelijk. Natuurlijk het achtervolgd mij ook 8 jaar weg van huis waarom??? maar ik geef niet de Lasalle de schuld van mijn verloren jeugd.

Door: peter 't hoen

peter 't hoen — Wed, 03 Jan 2018 12:57:13 +0000

ik ga er van uit dat als je uit huis geplaats word naar een kindertehuis dat de fraters of leiding gevende er zorg voor horen te dragen dat je in een veilege omgeving bent uit de klauwen van mishandelingen en verwaarlozingen zonder dat de mishandelingen daar verder gaan want af en toe vraag ik mezelf af wat ik nog op deze wereld doe je leeft getekend voor het leven je kan iedereen vergeven maar vergeten doe je niet als het waren leef je met diepe litkens in je leven wonden die nooit zullen genezen

Door: peter 't hoen

peter 't hoen — Sun, 24 Dec 2017 14:17:36 +0000

wat ik ook wel wil doen is een oproep op facesboek plaatsen om allen mensen uit boxtel samen te laten komen voor een reuenie en denk dat er dan veel zullen komen want als je uit deze tehuizen komt staa je er echt alleen voor de mensen lopen je voorbij of je een spookburger bent niemand geeft ook maar iets om je maar de pijn en stil verdriet zien en voelen ze niet

Door: peter 't hoen

peter 't hoen — Sun, 24 Dec 2017 12:36:29 +0000

ik ben nu het boek van jos Perry aan het lezen getittelt jongens op kostschool het dagelijks leven op katholieke jongensinternaten en alles komt dan weer naar boven ook zo de dvd tussen goot en geluk zo aangrijpent als je deze dingen heb mee gemaakt zo heb ik een gollega zij zat in neerbosch mijmegen deze vertelde me een verhaal dat het daar niet anders was dat daar een broertje van haar werd misbruikt ik zij haar dat dit verhaal niet opzich staat maar dat het balletje is gaan rollen naar een verhaal van iemand uit boxtel

Door: peter 't hoen

peter 't hoen — Mon, 18 Dec 2017 03:25:33 +0000

als kind word je gestraft voor de foute van je ouders om dat deze niet voor je willen zorgen en je verwaarloze en mishandelen dan komt de kinderbescherming in beeld en die plaatsen je dan maar uit huis maar alskind weet je ook niet waar je naar toe kan gaan om het allemaal te kunnen vertellen zoals nu 50 jaar de kindertelefoon bestaat in onze tijd was dat er niet maar ik ben blij dat ik mijn verhaal ken delen op nl-aid en dat het serieus genomen word