Ze waren niet in staat hem te stoppen.
Een Indonesische primaatsoort die bijna 89 jaar lang als verloren voor de wetenschap werd beschouwd, heeft wetenschappers verbaasd door plots tevoorschijn te komen in verrassend stedelijke gebieden.
Deze nachtdieren die in bomen leven, bekend als de Bangka‑slowloris, behoren tot de enige groep primaten ter wereld die gif produceren; het gif wordt geactiveerd wanneer het dier een kliertje op zijn voorarm likt.
Deze bewoner van de Indonesische eilanden Bangka, Sumatra en Borneo — herkenbaar aan zijn grote ogen en plantenrijk dieet — werd voor het laatst officieel waargenomen in 1937 en men vreesde dat hij verdwenen was, tot de recente vondsten.

In een baanbrekende studie lieten onderzoekers weten dat er tussen 2015 en 2025 op Bangka meer dan negentig waarnemingen van deze slowlorissen zijn vastgelegd.
Veel dieren werden gevonden in achtertuinen, langs wegen en zelfs op elektriciteitskabels op het dichtbevolkte eiland, waarna omwonenden contact opnamen met het Alobi Wildlife Rescue Center, meldde Phys.org.

Helaas waren veel exemplaren verwond — vaak door aanraking met hoogspanningsdraden — en één was aangevallen door een hond. Desondanks slaagde de organisatie erin dieren te behandelen en uiteindelijk 86 individuen weer in de natuur uit te zetten.
De ontdekking verbaasde wetenschappers omdat dit zeldzame dier zo lang in het zicht heeft kunnen blijven zonder veel aandacht.
“Wat ik bijzonder opmerkelijk vind, is dat zo’n karakteristieke en gemakkelijk te onderscheiden primaat bijna een eeuw lang zo weinig wetenschappelijke aandacht heeft gekregen,” zei Timon Glaw, promovendus natuurbescherming aan het Haus des Meeres Aqua Terra Zoo in Wenen, Oostenrijk, tegen Reuters. “De herontdekking geeft ook hoop dat andere soorten waarvan men denkt dat ze uitgestorven zijn, misschien nog bestaan op plekken waar wetenschappers al tientallen jaren niet hebben gezocht.”
Hij voegde daaraan toe: “Bovendien is Bangka slechts ongeveer een uur vliegen van Jakarta, een van de grootste steden ter wereld.”
Inderdaad: iemands achtertuin lijkt niet de meest waarschijnlijke plek om deze schuwe soort tegen te komen, die nauwer verwant is aan lemuren dan aan apen.
De Bangka‑slowloris behoort tot de kleinere vertegenwoordigers van zijn geslacht: gemiddeld is hij zo’n 25 centimeter lang — ongeveer 13 centimeter kleiner dan zijn neef, de Sumatran slow loris, volgens Gizmodo.
Het dier is ook een van de giftigste binnen zijn groep; het gif kan bij mensen een anafylactische shock veroorzaken. Toch wordt de toxine vooral gebruikt bij verdedigende verzorgingsrituelen tussen soortgenoten.
Helaas hebben deze schuwe bladvreters vooral ook veel te vrezen van menselijke activiteiten. In een verklaring benadrukte Alobi Wildlife Rescue Center‑directeur Langka Sani dat het leefgebied van de soort “sterk is gekrompen door illegale tinwinning en grootschalige ontbossing voor oliepalmplantages.”
“We zijn blij dat we kunnen bijdragen aan de wetenschappelijke kennis door aan te tonen dat de Bangka‑slowloris niet verloren is, maar de soort blijft zeer dicht bij uitsterven,” aldus Sani.
Op dit moment staat het zeldzame dier als ‘critically endangered’ (gecritisch bedreigd) vermeld op de Rode Lijst van de International Union for Conservation of Nature (IUCN).
Glaw zei dat de herontdekking “slechts de eerste stap” is en dat er een “langetermijnconserveringsstrategie” nodig is — inclusief onderzoeksprojecten, inventarisaties en bescherming van leefgebied — om te voorkomen dat de soort daadwerkelijk uitsterft.
Vergelijkbare berichten
- T. rex lichaamstemperatuur gelijk aan mensen: studie onthult schokkende gelijkenis
- Enorm Blauw Wezen Na Decennia Weer Gespot in Eilandgrot: Wetenschappers Staan Versteld
- Eerste fossiele bewijs van mariene amfibie schokt paleontologen: ‘Heel ongewoon’
- Ontdekt: 185 miljoen jaar oude ‘zwaarddraak’ reptiel fossiel in Engeland!
- Zeldzame, ‘Mogelijk Uitgestorven’ Platgekopte Kat Vastgelegd Op Camera: Eerste Keer in 30 Jaar!

Eva schrijft gepassioneerd over cultuur, geschiedenis en maatschappelijke thema’s. Ze onderzoekt trends in kunst en erfgoed, met een bijzondere interesse voor Europese invloeden. Haar artikelen combineren diepgang en toegankelijkheid, waardoor cultuur op een boeiende manier wordt gepresenteerd voor een breed, nieuwsgierig lezerspubliek binnen én buiten Nederland.