Regisseur Erik Whien verlaat Theater Rotterdam aan het einde van 2028, na afloop van het lopende kunstenplan. Daarna sluit hij zich aan bij de artistieke kern van Internationaal Theater Amsterdam (ITA) en zal daar jaarlijks een voorstelling realiseren.
Op de website van ITA schrijft Whien dat hij beweging essentieel vindt voor een maker en dat die overtuiging hem naar de nieuwe verbintenis brengt. Hij zegt het gezelschap al lange tijd te kennen, sinds het begin van zijn theaterloopbaan, en spreekt zijn bewondering uit voor de indrukwekkende staat van dienst en vakkennis binnen ITA. Sinds Eline Arbo de artistieke leiding heeft, volgt hij het gezelschap extra nauwgezet.

Whien en artistiek directeur Eline Arbo hebben een goede werkrelatie. Hij noemt haar manier van regisseren en haar werkwijze een bron van inspiratie: praktisch geconcentreerd, veel in nauw samenspel met acteurs en met een duidelijke liefde voor taal en muziek. Arbo laat op haar beurt weten dat ze Whiens oeuvre al sinds haar studententijd volgt; zijn voorstellingen spreken haar aan door hun menselijkheid, precisie en verbeeldingskracht en vormen volgens haar een sterke match met het ensemble van ITA.
Aan het eind van 2028 zal Whien twaalf jaar bij Theater Rotterdam werkzaam zijn, een gezelschap dat hij omschrijft als een van de mooiste van Nederland. Hij blikt met warmte terug op zijn tijd daar: het is de plek waar hij zich als maker heeft ontwikkeld en waar hij het langst heeft gezeten. De mensen, de speellocaties en de stad noemt hij onderdeel geworden van zijn theater‑DNA. Een aantal producties, waaronder Verdriet is het ding met veren, Slachthuis vijf, A Case for the Existence of God en Hamlet, draagt hij voor altijd met zich mee.

De daadwerkelijke overstap naar ITA vindt plaats in januari 2029; tot die tijd zal hij nog enkele voorstellingen voor Theater Rotterdam realiseren. Daarnaast blijft hij verbonden aan zijn eigen gezelschap Bureau Vergezicht, dat hij samen runt met Anoek Nuyens en Rebekka de Wit.
Daarnaast maakte ITA bekend dat regisseur Rebecca Frecknall in april bij The Old Vic in Londen een Britse versie zal maken van de ITA‑productie Julie, met Milly Alcock (bekend van House of the Dragon en Supergirl) in de hoofdrol. De Nederlandse voorstelling kreeg destijds vijf sterren van The Times, die het stuk omschreef als rauw, poëtisch, aangrijpend en geloofwaardig. De Londense productie valt samen met de start van een langdurige artistieke samenwerking tussen ITA en The Old Vic; vanaf 2027 werken beide huizen samen aan nieuwe coproducties en wisselprogramma’s voor makers en jong talent. Voor The Old Vic maakt deze samenwerking deel uit van een bredere ambitie om de artistieke banden met theaters op het Europese vasteland te versterken.
Vergelijkbare berichten
- Eline Arbo onthult geheimen van succes: Diepe inzichten in korte documentaire!
- Eline Arbo scoort in Noorwegen: Wint prestigieuze theaterprijs samen met Thijs van Vuure & Dennis Slot!
- René Geerlings nieuwe artistiek leider YoungGangsters: Wat betekent dit voor het theater?
- Ontmoet Eline Arbo: Bevlogen Theatermaker Schittert in Nieuwe Docu!
- Ontdek de Topkeuzes van Drie Jury’s: Highlights van het Nederlands Theater Festival!

Loes Bakker is onderwijsspecialist met jarenlange ervaring in beleid en praktijk. Haar bijdragen gaan over vernieuwing, digitalisering en pedagogische kwesties in het onderwijs. Ze legt onderwijsontwikkelingen kritisch bloot, altijd met een hart voor leerlingen, leerkrachten én een toekomstgericht onderwijssysteem dat iedereen gelijke kansen biedt.