Prijzen van Verdienste voor dansers: Yanaika Holle, Erica Horwood en Edo Wijnen bekroond

De Stichting Dansersfonds ’79 reikt dit jaar haar Prijzen van Verdienste toe aan de dansers Yanaika Holle, Erica Horwood en Edo Wijnen. De uitreiking vindt aanstaande maandag plaats tijdens het Nederlands Balletgala in de Stadsschouwburg Amsterdam, waar ook Prinses Beatrix bij aanwezig zal zijn. De Aanmoedigingsprijs van het fonds gaat naar Louisella Vogt, die bij Het Nationale Ballet een opvallende ontwikkeling heeft doorgemaakt.

De Dansersfondsprijzen vormen de oudste dansonderscheiding in Nederland; ze werden in 1979 in het leven geroepen op initiatief van het vermaarde danspaar Alexandra Radius en Han Ebbelaar. Dit jaar zaten naast het tweetal ook Astrid van Leeuwen, Marian Sarstädt en Karin Schnabel in de jury.

Bij Yanaika Holle waardeert de jury vooral haar durf om te experimenteren, de grote bijdrage die ze levert aan het Nederlandse dansveld en bovenal het vele moois dat ze in meer dan 25 jaar op het podia heeft gebracht. Holle is sinds 1999 verbonden aan Conny Janssen Danst en speelde vanaf haar eerste samenwerking in Kus van een vis tot recentere stukken als BROOS en FRAMED. De laatste jaren zoekt ze ook andere rollen op: ze werkt als coach en repetitor bij Conny Janssen Danst en begeleidt jonge dansers zowel lichamelijk als mentaal bij nieuwe producties. Als uitvoerend kunstenaar benadert ze elke rol telkens weer fris en onvooroordeeld:

Ze stort zich volledig in iedere rol en onderzoekt telkens opnieuw hoe ze in haar puurste vorm kan verschijnen, binnen het thema en de bewegingsspraak van een voorstelling. Zoals haar artistiek directeur Conny Janssen het treffend zegt: of Yanaika nu solistisch tegenover een groep staat of onderdeel is van die groep, ze ademt en beweegt altijd volledig mee met het stuk. Je kunt haar niet over het hoofd zien; ze is er altijd en raakt je direct.

De Canadese Erica Horwood nam in juni afscheid van Het Nationale Ballet, waar ze sinds haar afstuderen aan Canada’s National Ballet School negentien jaar acteerde. De jury prees haar om haar veelzijdigheid, intellect en gedisciplineerde houding als danseres:

Vanaf haar debuut tot aan haar afscheid viel ze in iedere rol op; om haar heen leek vaak een aura te hangen van zuivere schoonheid en iets ongrijpbaars, bijna magisch — een bijzondere innerlijke kracht. Naast haar dansloopbaan behaalde Horwood enkele jaren geleden een diploma in astronomie en planetaire wetenschappen. Ook daarmee toont ze dezelfde intellectuele nieuwsgierigheid en discipline die zij op het podium laat zien. Er ligt ongetwijfeld een nieuwe, boeiende fase in het verschiet.

Edo Wijnen, opgeleid aan de Koninklijke Balletschool in Antwerpen, is sinds 2010 verbonden aan Het Nationale Ballet en danst daar thans als tweede solist. Volgens de jury groeide hij uit tot een van de meest charmante en geliefde dansers binnen het gezelschap:

Hij heeft een innemende, nog altijd jeugdige uitstraling die je simpelweg niet over het hoofd ziet. Naast zijn verfijnde techniek voegt hij aan rollen steeds iets persoonlijks toe en bezit hij een opvallende podiumprésence. Net als een groot musicus weet Edo zijn vertolkingen telkens net een andere kleur te geven. Omdat hij, binnen de structuur van een groot klassiek ensemble, zichzelf is gebleven, blijft hij het publiek telkens verrassen — juist in een wereld waar uniformiteit vaak de boventoon voert.

De ontvanger van de Aanmoedigingsprijs, Louisella Vogt, vergelijkt de jury met een bloem die plotseling kan opengaan en haar mooiste tinten toont. Nadat Vogt door een blessure langere tijd afwezig was, liet ze volgens de jury zien dat de fijnzinnigheid en elegantie van het klassieke repertoire haar goed liggen.

Ze straalde, toonde gratie en was duidelijk aanwezig in zowel Paquita als in verschillende rollen in de nieuwe productie van Bayadère. Ook in Hans van Manens 5 Tango’s viel ze op en overtuigde ze, waarbij duidelijk werd hoezeer ze zich recent op het gebied van toneelpersoonlijkheid heeft ontwikkeld.

De 28ste editie van het Nederlands Balletgala van Stichting Dansersfonds ’79 is maandag gewijd aan de Britse choreograaf David Dawson. Het programma bevat een filmportret van hem en twee van zijn werken, On the Nature of Daylight en FAUN(E), uitgevoerd door Het Nationale Ballet. Dit jaar verwelkomt het gala bovendien twee Oekraïense sterdansers, Vlad & Veronika, die Radius en Ebbelaar diep hebben geraakt met hun voorstelling Revelation.