Aardbevingsgevaar ‘Big One’ erger dan gedacht: Nieuw bewijs onthult risico’s

Het is de ergste nachtmerrie van elke Californiër.

Deskundigen waarschuwen nu dat “De Grote” mogelijk nog erger zou kunnen zijn dan gevreesd vanwege een vreselijk domino-effect dat de westkust zou kunnen verwoesten.

ScienceDaily belichtte deze week een zorgwekkende studie van de Oregon State University waaruit blijkt dat een seismische gebeurtenis in de Cascadia subductiezone de San Andreas breuklijn zou kunnen activeren.

“We zijn gewend om de ‘Grote’ – Cascadia – te horen beschrijven als iets catastrofaals en enorm,” zei Chris Goldfinger, een mariene geoloog aan de universiteit en hoofdauteur van de studie.

“Het blijkt dat dit niet het worst-case scenario is.”

Goldfinger zegt dat als beide breuklijnen tegelijkertijd actief worden, het een noodsituatie van meerdere staten en internationaal niveau zou betreffen die zich uitstrekt van San Francisco, Portland, Seattle tot Vancouver.

“We kunnen verwachten dat een aardbeving op één van de breuklijnen alleen al de middelen van het hele land zou vereisen om erop te reageren,” zei Goldfinger.

“En als ze beide tegelijkertijd actief worden, dan hebben we mogelijk San Francisco, Portland, Seattle en Vancouver tegelijkertijd in een noodsituatie in een kort tijdsbestek,” voegde hij toe.

De wetenschapper leidde een team dat oude sedimenten onderzocht, die lagen genaamd turbidieten bevatten, uit beide breuksystemen en vond “gelijkenissen in timing en structuur, wat wijst op de seismische synchronisatie tussen de breuken.”

Goldfinger zou deze noodlottige bevinding niet hebben gedaan als het niet door een ongeluk was.

Hij vond het sediment terug in 1999, toen hij 55 mijl ten zuiden van Cape Mendocino in Californië ging en door een navigatiefout in de San Andreas zone terechtkwam in plaats van in de Cascadia subductiezone.

Bij het boren in het gebied vonden ze een sedimentkern om te onderzoeken die leidde tot hun bevinding over gelijktijdige aardbevingen.

Middels koolstofdatering vonden ze unieke lagen in de kernen die werden verklaard door hun theorie over dubbele aardbevingen.

Hij zei dat er zeer weinig gevallen van gelijktijdige aardbevingen zijn geweest in de laatste 1.500 jaar – slechts drie, zei hij. De meest recente was in 1700, zei hij, toen de breukrupturen slechts “minuten tot uren uit elkaar lagen.”

De oorspronkelijke studie werd gepubliceerd in september 2025 en was getiteld: “Het ontrafelen van de dans van aardbevingen: Bewijs van gedeeltelijke synchronisatie van de noordelijke San Andreas-breuk en Cascadia megathrust.”

Er is slechts één waargenomen voorbeeld van de gesynchroniseerde aardbeving gezien – in Sumatra, drie maanden uit elkaar in 2004 en 2005.