Wetenschappers hebben een tot nu toe onbekende pinguïnsoort ontdekt — de eerste keer in meer dan een eeuw dat er een nieuw benoemde soort van deze zeevogel is vastgesteld.
De nieuw erkende soort draagt de naam zuidoostelijke gentoo-pinguïn (Pygoscelis kerguelensis) en komt voor op de subantarctische Kerguelen-eilanden en Heard Island in de zuidelijke Indische Oceaan.
Deze onderscheiding als aparte soort werd gemaakt na een uitgebreid onderzoek naar het genoom, de morfologie en de ecologie van de vogels, uitgevoerd door een internationaal samenwerkend team van onderzoekers.
Het team bestond uit 22 wetenschappers afkomstig uit onder meer de Verenigde Staten en Chili; hun baanbrekende resultaten verschenen afgelopen april in het vakblad Communications Biology.
De zuidoostelijke gentoo lijkt uiterlijk sterk op andere gentoo-pinguïns, die lange tijd als één enkele soort werden beschouwd.
Toch toont de nieuwe studie aan dat wat vroeger als één soort werd gezien, in werkelijkheid uit vier afzonderlijke soorten bestaat: de noordelijke gentoo (P. papua), de zuidelijke gentoo (P. ellsworthi), de oostelijke gentoo (P. taeniata) en de zuidoostelijke gentoo (P. kerguelensis).
“Waarschijnlijk zijn er weinig pinguïnsoorten waarvan de taxonomie zo veel ter discussie heeft gestaan als die van de gentoo-pinguïn,” zei Rauri Bowie, conservator en hoogleraar aan het Museum of Vertebrate Zoology van UC Berkeley. “Meer dan honderd jaar lang was onduidelijk hoeveel (sub)soorten er eigenlijk waren. Dit artikel probeert die vraag te beantwoorden met moderne, integratieve methoden.”
De onderzoekers denken dat het flexibele voedingspatroon van de gentoos indirect heeft bijgedragen aan hun evolutionaire opsplitsing.
Omdat deze pinguïns zich gemakkelijk voeden met het lokale aanbod — van vis en krill tot inktvis en pijlinktvis — blijven ze vaak in de buurt van hun broedplaatsen en migreren ze niet ver. Daardoor keren ze jaar na jaar terug naar dezelfde nestplekken.
Dit beperkte omzwerven zorgde ervoor dat eilandpopulaties van elkaar geïsoleerd raakten en zich in gedrag en ecologische voorkeuren gingen onderscheiden; die verschillen raakten na verloop van tijd ook genetisch vastgelegd.
In combinatie met geografische afzondering en de natuurlijke barrière van de Antarctische Polairfront, leidde deze levenswijze ertoe dat in de afgelopen ongeveer 300.000 tot 500.000 jaar nieuwe soorten zijn ontstaan, volgens het onderzoeksteam.
Vergelijkbare berichten
- ’s Werelds grootste ijsberg valt uit elkaar: Nieuw gevaar voor dieren en schepen!
- Reusachtige Inktvis Ontdekt: Groter dan een Schoolbus, Ogen zo Groot als Pizza’s!
- Reuzeninktvis, grootste ongewervelde ter wereld, voor het eerst in natuur gefilmd!
- Wetenschappers Ontdekken Gehoornde ‘Lucifer’ Bij: Een Zeldzame Vondst!
- Enorm Blauw Wezen Na Decennia Weer Gespot in Eilandgrot: Wetenschappers Staan Versteld
Eva schrijft gepassioneerd over cultuur, geschiedenis en maatschappelijke thema’s. Ze onderzoekt trends in kunst en erfgoed, met een bijzondere interesse voor Europese invloeden. Haar artikelen combineren diepgang en toegankelijkheid, waardoor cultuur op een boeiende manier wordt gepresenteerd voor een breed, nieuwsgierig lezerspubliek binnen én buiten Nederland.