Was Koning Toet Aan De Drugs? Oude Potten Onthullen Geheimen Egyptische Maatschappij

Dit geeft een nieuwe betekenis aan ‘high society’ in het oude Egypte.

Wetenschappers van de Universiteit van Yale hebben sporen van opium gevonden in potten uit een oud-Egyptisch vaartuig, wat aantoont dat het gebruik van opium wijdverbreid was in het land van de farao’s, inclusief tijdens de tijd van koning Toetanchamon. De opzienbarende studie werd gepubliceerd in het Journal of Eastern Mediterranean Archaeology and Heritage Studies.

“Onze bevindingen, in combinatie met eerder onderzoek, wijzen erop dat het gebruik van opium in de oude Egyptische culturen en omliggende gebieden meer dan toevallig of sporadisch was, en in zekere zin een onderdeel van het dagelijks leven vormde,” zei hoofdauteur Andrew J. Koh, de hoofdonderzoeker van het Yale Ancient Pharmacology Program.

De 22 centimeter hoge albasten vaas was ingeschreven in vier talen — Akkadisch, Elamitisch, Perzisch en Egyptisch — en was opgedragen aan Xerxes I, wiens Achaemenidische Rijk zich uitstrekte over Egypte, Mesopotamië, de Levant, Anatolië en delen van Arabië en Centraal-Azië.

Intacte exemplaren van dit prestigieuze artefact zijn uiterst zeldzaam — het vaartuig is waarschijnlijk een van de minder dan 10 exemplaren in collecties wereldwijd, daterend uit de regeerperiodes van Darius, Xerxes en Artaxerxes (ongeveer 550 v.Chr. tot 425 v.Chr.). Het bevindt zich sinds 1911 in de Babylonische collectie van het Yale Peabody Museum.

Koh’s nieuwsgierigheid werd gewekt nadat hij donkerbruin aromatisch materiaal in de vaas had gevonden, die tot 1200 milliliter vloeistof kon bevatten.

Om te achterhalen waaruit dit bestond, gebruikten de wetenschappers organische residuanalyse — een methode verfijnd door het Yale Ancient Pharmacology Program — samen met andere chemische onderzoekstechnieken.

Met deze technieken konden de onderzoekers oscapine, hydrocotarnine, morfine, thebaïne en papaverine identificeren — bekende diagnostische biomarkers voor opium, meldde Science Daily.

De bevindingen lijken sterk op die van opiaatresten in Egyptische albasten vaten en Cypriotische basisringkannetjes die gevonden zijn in het vermeende graf van een handelaar in Sedment, Egypte.

Deze dateren uit de periode tussen de 16e en 11e eeuw v.Chr. tijdens het Nieuwe Koninkrijk van Egypte.

Deze twee ontdekkingen lagen meer dan een millennium uit elkaar en besloegen meerdere sociale lagen, wat de onderzoekers deed concluderen dat opium mogelijk aanwezig was in de vele albasten vaten die in Toetanchamons graf in de Vallei der Koningen zijn gevonden.

Sommige van deze oude containers bevatten ook donker, plakkerig materiaal dat de chemicus Alfred Lucas in 1933 ontging. Ze waren opvallend genoeg geoogst door oude grafrovers, wat wijst op de mogelijke waarde van de inhoud.

“We denken dat het mogelijk, zo niet waarschijnlijk, is dat albasten potten gevonden in het graf van koning Toetanchamon opium bevatten als onderdeel van een oude traditie van opiumgebruik die we nu pas beginnen te begrijpen,” zei Koh. “Het is mogelijk dat deze vaten gemakkelijk herkenbare culturele markers waren voor opiumgebruik in de oudheid, net zoals waterpijpen vandaag de dag geassocieerd worden met het roken van shisha-tabak.”

Koh merkte op dat er aanwijzingen zijn dat het gebruik van opium in het oude Egypte, Mesopotamië en andere centra in de oudheid spiritueel was in plaats van louter medicinaal. Tijdens het leven van koning Toetanchamon refereerden artefacten op Kreta aan de ‘papaver godin’ in duidelijk rituele contexten, terwijl de papaverplant verschijnt in meerdere oude teksten van het Ebers Papyrus tot Hippocrates.

Koh gelooft dat “het analyseren van de inhoud van de potten uit het graf van koning Toetanchamon de rol van opium in deze oude samenlevingen verder zou verduidelijken.”