De indrukwekkende carrière van Anne Teresa De Keersmaeker
In haar 45-jarige carrière heeft Anne Teresa De Keersmaeker meer dan 65 producties op haar naam gezet, haar eigen dansgezelschap en dansacademie opgericht, en met meer dan 150 dansers samengewerkt. Recentelijk heeft ze in Tokio de prestigieuze Praemium Imperiale, vaak beschouwd als de ‘Nobelprijs voor de Kunsten’, ontvangen. De 65-jarige danseres en choreografe staat bekend om haar harde werk, hoge eisen en serieuze houding, wat haar een uitdagend persoon maakt om te interviewen. Desondanks nam de Franse journaliste Laure Adler de uitdaging aan, wat resulteerde in het boek Quand elle danse – Entretiens avec Laure Adler, een verzameling gesprekken van ongeveer twee jaar geleden tot vlak voor de première van BREL deze week in ITA.
Hoewel Adler, met een stevige reputatie als cultuurjournalist, zich aanvankelijk ongemakkelijk voelde bij De Keersmaeker, veranderde dit na een ontspannen avond in Zuid-Frankrijk. Ze stemde toe om het project voort te zetten, hoewel het nog onduidelijk was hoe dit eruit zou zien. Het resultaat is een uitgebreide reeks interviews, waarbij Adler toegang had tot archieven en repetities, regelmatig met De Keersmaeker meereisde, en vragen stelde over uiteenlopende onderwerpen. De Keersmaeker antwoordde soms kortaf, andere keren uitgebreid en enthousiast, wat leidde tot levendige discussies. Hoewel het boek weinig onthullingen biedt over persoonlijke relaties, worden werkgerelateerde relaties en diepgaande overtuigingen uitgebreid besproken.
Het boek begint met een beschrijving van een gelukkige jeugd op het Vlaamse platteland, waar Anne Teresa opgroeide in een familie van vijf kinderen en veel tijd doorbracht op de tractor. Haar band met de natuur, die steeds sterker wordt, baart haar zorgen in deze tijd van klimaatverandering. Dit thema komt duidelijk naar voren in haar recente voorstelling gebaseerd op Vivaldi’s vier jaargetijden. Muziek speelt een cruciale rol in al haar werken, van haar eerste stuk Ash tot BREL nu, waarbij ze verschillende muziekgenres verkent. Sinds haar beginjaren volgt ze het motto van Pippi Langkous: ‘Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan’, wat resulteerde in het oprichten van haar eigen gezelschap Rosas in 1983 en haar dansopleiding P.A.R.T.S. in 1995.
Adler hanteert over het algemeen een chronologische volgorde in haar boek, maar springt ook regelmatig vooruit en terug in de tijd om verbanden tussen gebeurtenissen en beslissingen te leggen. Ze geeft De Keersmaeker de ruimte om soms om moeilijke onderwerpen heen te dansen, maar stelt later haar vragen opnieuw in een andere vorm of setting. Zo wordt een gevoelig onderwerp als de crisis binnen Rosas, waar in 2024 beschuldigingen van intimidatie en slecht leiderschap naar buiten kwamen, aanvankelijk gemeden, maar later toch besproken.
Levenslessen en anekdotes
De Keersmaeker heeft een passie voor schoonmaken en koken, met name soep, wat in het boek naar voren komt. De beginregels van het lied Elle pense quand elle danse van Arno lijken op haar van toepassing, vooral als Adler vertelt over een incident waarbij De Keersmaeker tijdens een chique receptie haar eigen macrobiotisch eten tevoorschijn haalt. Gezondheid, natuur en het danslichaam zijn terugkerende thema’s in hun gesprekken, waarbij De Keersmaeker openhartig spreekt over de discipline die nodig is om in vorm te blijven en over haar wens om te blijven dansen zoals dat meisje dat ze ooit was, te zien in BREL.
Vergelijkbare berichten
- Anne Wil Blankers, icoon van het toneel, verovert Johan Kaart Prijs 2025!
- Anne Breure en Sadettin Kırmızıyüz onthullen toekomst theater: Staat van het Theater 2025!
- Operettester Kitty Knappert Overleden op 95-jarige Leeftijd: Een Tijdperk Ten Einde
- Milone Reigman & Anne de Loos: Nieuwe Leiders Toneelacademie Maastricht!
- Ontdek de waarheid over Gerard Cox: Alles wat je dacht, kan nu weg!
Loes Bakker is onderwijsspecialist met jarenlange ervaring in beleid en praktijk. Haar bijdragen gaan over vernieuwing, digitalisering en pedagogische kwesties in het onderwijs. Ze legt onderwijsontwikkelingen kritisch bloot, altijd met een hart voor leerlingen, leerkrachten én een toekomstgericht onderwijssysteem dat iedereen gelijke kansen biedt.