Klimaatstartup failliet: Curator hoopt op doorstart SeaO2

Is er nog hoop voor het bankroete SeaO2? Volgens curator Roland Camphuis is er serieuze interesse vanuit de cleantech-sector en verwante industrieën om de activiteiten van deze Amsterdamse startup, die CO2 uit zeewater verwijdert, voort te zetten. Dit meldde hij aan MT/Sprout.

Op 23 juni werd SeaO2 failliet verklaard door de Amsterdamse rechtbank. Volgens Camphuis was de financiële situatie onhoudbaar. ‘Het bedrijf kon zijn lopende verplichtingen, waaronder salarisbetalingen, niet meer nakomen.’

Het bedrijf vroeg zelf het faillissement aan. Dit blijkt uit een noodoproep die CEO Ruben Brands enkele dagen voor het faillissement op LinkedIn plaatste. Hij schreef: ‘Binnen een week zal SeaO2 niet meer bestaan (…). Daarom luiden we nu de noodklok. Met een relatief kleine investering kunnen we de situatie nog omkeren – en we zijn klaar om direct te handelen.’

Focussen op een nieuwe start

SeaO2 had 3,6 miljoen euro nodig, meldt De Leeuwarder Courant, hoewel een kapitaalinjectie van tussen de 600.000 en 1 miljoen euro al zou helpen. Er hadden zich verschillende investeerders gemeld, maar die hulp kwam te laat om het bedrijf draaiende te houden. Voor verdere details verwijst Brands naar de curator.

Camphuis is twee weken na het faillissement voorzichtig positief. ‘Al voor het faillissement werd gekeken naar partijen die mogelijk geïnteresseerd waren in financiering of een andere rol in de voortzetting van de onderneming. Dit maakt mijn taak nu een stuk eenvoudiger.’

Geïnteresseerden kunnen zich nog steeds melden, stelt Camphuis. ‘Maar ze moeten snel zijn. Ze kunnen tot het einde van de week een bod doen.’ Hij wil niet zeggen met hoeveel partijen hij in gesprek is of hoeveel biedingen hij heeft ontvangen.

Waardevolle kennis

De curator hoopt voor het einde van de maand duidelijkheid te hebben over een mogelijke doorstart. Dit valt samen met de opzegtermijn van de dertien werknemers, legt hij uit. ‘De waarde van het bedrijf zit vooral in het intellectuele eigendom, dat steunt op de kennis van de mensen die er werken.’

Ondertussen zijn de werknemers grotendeels vrijgesteld van werk en ligt de proefinstallatie van SeaO2 op de Afsluitdijk stil. Deze werd drie jaar geleden in gebruik genomen, een belangrijke mijlpaal waarmee Brands en zijn medeoprichters Rose Sharifian en David Vermaas hun technologie praktisch konden testen.

De technologie is gebaseerd op het promotieonderzoek van Sharifian naar het filteren van CO2 uit de oceaan, bekend als Direct Ocean Capture (DOC). Vermaas, professor aan de TU Delft, was haar begeleider. Direct Air Capture (DAC), waarbij CO2 direct uit de atmosfeer wordt gehaald, is bekender en wordt in Nederland onder meer door scale-ups zoals Carbyon en Skytree toegepast.

De oceaan als spons

Broeikasgassen accumuleren ook in onze oceanen. Het filteren van zeewater biedt volgens Brands, die dit eerder aan MT/Sprout uitlegde, meerdere voordelen ten opzichte van luchtfiltratie.

Ten eerste bevat water een hogere CO2-dichtheid, wat het proces efficiënter en energiezuiniger maakt; er hoeft minder volume verwerkt te worden om dezelfde hoeveelheid CO2 te vangen. Bovendien fungeert de oceaan als een spons. De CO2 die uit het water wordt verwijderd, wordt binnen vier tot twaalf maanden weer opgenomen om het evenwicht te herstellen.

Anders dan veel bedrijven die zich met direct air capture bezighouden, heeft SeaO2 geen chemicaliën nodig om de broeikasgassen te binden. Het bedrijf gebruikt een elektrochemisch proces waarbij de in water opgeloste CO2 door toevoeging van zuur wordt omgezet in gasbellen, die vervolgens kunnen worden afgevangen. Dit lijkt op de reactie die optreedt als je azijn aan cola toevoegt.

Klimaatverandering ’terugdraaien’

Met de testinstallatie op de Afsluitdijk kan SeaO2 jaarlijks één ton CO2 uit het zeewater halen. Hoewel dit bescheiden lijkt vergeleken met de 38,1 miljard ton die vorig jaar wereldwijd werd uitgestoten, gelooft Brands dat direct ocean capture op termijn een belangrijke rol kan spelen in het terugdringen van klimaatverandering.

‘Om de klimaatdoelen te bereiken, moet wereldwijd jaarlijks 10 miljard ton CO₂ uit de atmosfeer worden verwijderd’, schrijft hij op LinkedIn. ‘Wij hebben de technologie ontwikkeld om dit te bereiken, terwijl we tegelijkertijd de verzuring van de oceanen tegengaan.’

SeaO2 wist in drie eerdere investeringsrondes kapitaal te verzamelen bij partijen zoals Doen Ventures, Future Tech Ventures, Transavia Ventures, CarbonFix en het Netherlands Enabling Water Technology-consortium (Wetsus, Deltares, de Rijksuniversiteit Groningen en de Investerings- en Ontwikkelingsmaatschappij voor Noord-Nederland). Ook genereerde het bedrijf omzet door de verkoop van carbon credits aan bedrijven zoals Klarna en softwareplatform Ledgy, die hun CO2-uitstoot wilden compenseren.

Afwachtende investeerders

De volgende stap was de bouw van pilotfabrieken in Scheveningen en de Eemshaven. Maar het benodigde kapitaal hiervoor bleek moeilijker te verkrijgen dan verwacht. Volgens CEO Brands was er zeker serieuze interesse, maar het kapitaal kwam te traag in beweging.

Dit lot trof eerder dit jaar ook de Delftse vliegtuigbouwer Maeve Aerospace, die de benodigde 20 miljoen euro voor de ontwikkeling van een hybride vliegtuig niet bij elkaar kon krijgen. Klimaattechnologie is niet meer zo populair als enkele jaren terug, stelt Brands op LinkedIn. ‘Private investeerders wachtten op publieke toezeggingen, terwijl publieke partijen juist wachtten op private investeringen. Dit leidde ertoe dat niemand daadwerkelijk actie ondernam.’

Desondanks blijft hij hoopvol. ‘Dit is niet het einde waar we op hoopten. Maar de technologie is bewezen, de impact is echt en onze missie is relevanter dan ooit.’