Een Feestelijk Afscheid voor Ted Brandsen
Gisteren, tijdens een uitbundig afscheidsgala, heeft Ted Brandsen de Zilveren medaille van de gemeente Amsterdam ontvangen. Burgemeester Femke Halsema overhandigde de medaille en prees Brandsen als een icoon voor Amsterdam als culturele hoofdstad.
Ernst Meisner vroeg zich aan het begin van de avond af hoe men een schitterende carrière kon samenvatten in ‘slechts drie uur’. Dit zei hij zonder een spoortje van ironie. Met zeventien diverse optredens die een breed scala van het repertoire besloegen, was het gala ter ere van het afscheid van Ted Brandsen (67 jaar oud) een lange zit. Desalniettemin was het een passend eerbetoon aan de persoon die de afgelopen 23 jaar aan het roer stond van Het Nationale Ballet.
Meisner neemt nu de leiding over van een gezelschap dat in topconditie is. Louise Fresco, voorzitter van de Raad van Toezicht van Het Nationale Ballet, haalde indrukwekkende cijfers aan: 2500 voorstellingen, 3 miljoen bezoekers, en een bezettingsgraad van 96% het afgelopen jaar. Echter, zo benadrukte ze, in de danswereld zijn cijfers niet alles. Ze wees op Brandsens inzet om jongere publieken aan te trekken, de oprichting van de Junior Company en zijn keuze voor choreografen die buiten de traditionele klassieke dans actief zijn. Vooral prees ze zijn ‘diepe liefde voor dans en dansers’.
Burgemeester Femke Halsema sprak ook haar bewondering uit voor zijn toewijding aan de kunstvorm, zijn collega’s en de dansers. Ze herinnerde zich een anekdote van Brandsen zelf, over hoe hij zich realiseerde dat hij deel uitmaakte van de elite toen hij protesten zag bij de opening van het (destijds) nieuwe Muziektheater. ‘Nu ben je zelf een instituut’, zei Halsema. Ze overhandigde hem de Zilveren Medaille van Amsterdam op het podium na afloop van het programma, een eerbetoon aan individuen die zich uitzonderlijk hebben ingezet voor de stad.
Het programma werd strak geleid door Het Balletorkest onder leiding van Ermanno Florio (een veteraan), afgewisseld met filmpjes waarin reacties van Brandsen te zien waren op lofuitingen van vele collega’s en medewerkers. Deze waren af en toe grappig (door adjunct-artistiek directeur Rachel Beaujean), soms ontroerend (door choreograaf David Dawson), maar meestal diep bewonderend (onder anderen choreograaf Alexei Ratmansky). Er was ook ruimte voor het afscheid van eerste soliste Qian Liu, die na haar optreden in een pas de deux uit Giselle veel applaus en bloemen van collega’s ontving.
Uit Brandsens eigen choreografieën werden verschillende fragmenten opgevoerd, waaronder zijn eerste grote werk voor het toneel, The Four Sections. Het programma bevatte naast (neo-)klassieke werken ook stukken van de beroemde ‘drie Vans’ (Rudi van Dantzig, Hans van Manen en Toer van Schayk), die belangrijk waren voor het (internationale) succes van Het Nationale Ballet in de jaren zeventig en tachtig. Het gala leek zo op een familiealbum van opeenvolgende generaties choreografen, met als jongste de Zuid-Afrikaanse Mthuthuzeli November (33).
Met het vertrek van Brandsen vindt tegelijkertijd een generatiewisseling plaats: ook Rachel Beaujean en balletmeester Judy Maelor Thomas gaan met pensioen. Brandsen nam, met de hem kenmerkende genereuze houding, het slotapplaus in ontvangst samen met hen.
Vergelijkbare berichten
- Rachel Beaujean krijgt Frans Banninck Cocqpenning: Groot afscheid bij Het Nationale Ballet
- Christopher Powney: Nieuwe Artistiek Leider van Junior Company!
- Koninklijke Eer voor Danseres Vérine Bouwman: Een Spectaculair Afscheid!
- Nederlandse Danslegende Hans van Manen Overleden: Een Verlies voor de Kunstwereld
- Danslegende Hans van Manen Overleden: Collega’s Diep Geschokt
Loes Bakker is onderwijsspecialist met jarenlange ervaring in beleid en praktijk. Haar bijdragen gaan over vernieuwing, digitalisering en pedagogische kwesties in het onderwijs. Ze legt onderwijsontwikkelingen kritisch bloot, altijd met een hart voor leerlingen, leerkrachten én een toekomstgericht onderwijssysteem dat iedereen gelijke kansen biedt.