Adriaan Mol transformeert Mollie tot bank: “Voor schaalbaarheid moet ik loslaten”

Mollie heeft 1,1 miljard euro geïnvesteerd in de overname van het Britse fintechbedrijf GoCardless, een expert in automatische incasso’s voor abonnementen en energierekeningen. Hiermee sloot het betaalbedrijf het jaar op spectaculaire wijze af, aangezien dit de grootste overname is door een Nederlandse fintech ooit.

Naast 100 miljoen euro in contanten, betaalt Mollie ook met eigen aandelen. Het bedrijf uit Amsterdam is gewaardeerd op bijna 2 miljard euro. Dit betekent dat het nog steeds de dominante partij is in deze nieuwe samenstelling.

Maar wat betekent dit voor Mollie-oprichter Adriaan Mol? Tot nu toe had hij de absolute meerderheid in het bedrijf. ‘Ik behoud de meerderheid – van het stemrecht,’ zegt hij met een glimlach.

Volle kracht vooruit na 665 miljoen aan financiering

Half december, een week na de aankondiging van de deal. Eerlijk gezegd was de Britse deal niet de reden van ons gesprek met Mol, die kwam er eigenlijk tussendoor. Interessanter is hoe Mol de afgelopen jaren de evolutie van Mollie, de betaalprovider die hij ooit begon om online betalingen voor webshops en MKB’ers te vereenvoudigen en goedkoper te maken, heeft ervaren.

Na de ongelooflijke financieringsronde van 665 miljoen euro in 2021, schakelde het bedrijf een versnelling hoger. Vervolgens kwam, net als overal, de postcorona-dip en werden de ambities en de organisatie teruggeschroefd. Inmiddels is de groei weer flink aangetrokken, en met ook dit jaar zwarte cijfers zet de betaalprovider verdere stappen in nieuwe bankdiensten waar zijn klanten echt op zitten te wachten.

En dat is precies waar Mol van geniet. Dat Mollie niet alleen betalingen voor webshops en MKB’ers efficiënt en gebruiksvriendelijk verwerkt, maar hen ook gemakkelijk krediet kan bieden dankzij de data die door zijn systemen stromen. Hij is zeer tevreden over de eigen rekeningnummers en betaalkaarten die Mollie dit jaar aan de eerste gebruikers heeft verstrekt. ‘Ik kan nu overal met mijn eigen kaart betalen!’

Bankieren voor ondernemers vereenvoudigen

Dit alles is onderdeel van die ene missie: het bankieren voor ondernemers in Europa vereenvoudigen. ‘Als ik rondvraag onder bevriende ondernemers over hun mening over hun bank, is niemand tevreden. Waarom? Omdat banken niet productgedreven zijn, ze willen vooral verdienen aan hun klanten. Dat maakt alles ingewikkeld, met lange wachttijden en kosten voor elke transactie. Echt absurd.’

Volgens Mol doet Mollie dit anders. Het is geen bank, maar een IT-bedrijf dat financiële producten ontwikkelt. Wat neobanken zoals Revolut en N26 zijn voor consumenten, wil Mollie zijn voor Europese bedrijven. ‘Bij een traditionele bank kan het wel een maand duren voordat je een rekening hebt geopend. Het is toch gek dat ik als consument nu goedkoper aan ponden kan komen dan bij ABN Amro, waar ik al 30 jaar klant ben met mijn bedrijf?’

Bedrijven hebben natuurlijk andere eisen dan privégebruikers. Ze willen krediet, betaal- en creditkaarten voor hun werknemers, hun kasstromen beheren en alle financiële stromen slim aansturen. Dat wordt geregeld, belooft Mol.

250 miljoen verstrekt via Mollie Capital

Met de data over klantgedrag kan Mollie nu de kredietwaardigheid van bedrijven nauwkeurig inschatten, zodat zij snel en tegen scherpe tarieven werkkapitaal kunnen lenen. Binnen een jaar heeft Mollie Capital al 250 miljoen euro verstrekt. Dit is waar Mol echt blij van wordt: ondernemers helpen. ‘We hebben veel betere modellen dan de concurrenten omdat we alles zelf bouwen en toegang hebben tot veel meer data.’

Mollie is eigenlijk een veteraan, vergeleken met de nieuwe generatie fintechs: Mol startte zijn bedrijf in 2004, als jonge twintiger. Wat de onderneming vooral voor heeft op de fintech-nieuwkomers is die ervaring, plus 250.000 klanten – en binnenkort met die van GoCardless erbij 350.000. ‘Wat wij doen, is gewoon heel moeilijk. Maar dat betekent niet dat we per se moeten winnen van alle nieuwe concurrenten. De markt is groot genoemd, en we zijn samen een nieuwe markt aan het creëren.’

Over de strategie van Mollie kan Mol aanstekelijk vertellen, maar strikt genomen is die missie de verantwoordelijkheid van zijn CEO, tegenwoordig Koen Köppen. Al in 2014 droeg hij de leiding over aan anderen. ‘Ik werk formeel gezien als consultant, hoewel dat een woord is waar ik allergisch voor ben.’

Volledige toewijding aan Mollie

Mol is geen werknemer in zijn eigen bedrijf, ook niet per se verbonden aan een afdeling of productgroep. ‘Ik heb geen vaste plek op kantoor. Soms zit ik hier, dan zit ik weer daar.’ Tegelijkertijd is hij dus wel de aandeelhouder met de meeste stemrechten. Hoe werkt dat? ‘Het bedrijf wordt echt gerund door het management. Maar ik ben volledig toegewijd aan Mollie, ik besteed er verreweg het meeste van mijn tijd aan. Vooral aan de productkant ben ik heel betrokken, maar ook over de strategie denk ik mee. Mijn relatie met het management is echter vrij informeel.’

Mol loopt zijn CEO niet voor de voeten, zegt hij. ‘Er zijn beslissingen genomen waarvan ik zei: ik zou het niet doen. Maar als het fout gaat, ga ik niet roepen ‘I told you so’. Dan kan ik alleen maar hopen dat ze ervan leren. Maar ik heb het zelf natuurlijk ook vaak genoeg mis.’ 

Bovendien: ‘We zijn inmiddels een groot bedrijf, met in 2024 een omzet van 214 miljoen, meer dan 850 werknemers en teams voor verschillende producten met uiteenlopende partners en klantengroepen. We hebben een horizontale organisatiestructuur; die teams zijn heel ondernemend en kunnen hun eigen roadmap en strategie binnen Mollie bepalen.’

Omgang met medewerkers bij de koffieautomaat

‘Dat ondernemerschap moet leidend blijven. Ik kan zelf best wel eens een mening hebben, en daar kunnen discussies over zijn. Maar als ik alles zelf zou willen bepalen, zou dat geen schaalbaar bedrijf opleveren. Die zakelijke rekeningen, dat is echt iets waar ik al 10 jaar van droom en waar ik nauw bij betrokken ben. Maar er zijn ook andere producten die groot zijn geworden zonder mijn directe betrokkenheid.’

In Amsterdam zijn de 350 ‘mollies’ gewend geraakt aan het tegenkomen van de oprichter bij de koffieautomaat. ‘Maar onlangs was er een evenement in Nederland waar veel mensen van buitenlandse kantoren overkwamen. Toen merkte ik dat mensen mij aanstaarden, dat voelde vreemd. Dan realiseer je je: oh ja, ik ben de oprichter. Maar daar ben ik zelf natuurlijk niet mee bezig.’

Mol is naast Mollie ook actief als investeerder. Hoewel hij niet dagelijks ondernemers begeleidt die achter Orq, Cradle, Hadrian en een hele lijst andere startups en scale-ups staan waarin hij heeft geïnvesteerd, kunnen ze hem altijd bellen. ‘Ik vind het leuk om andere ondernemers te helpen.’ Mol maakte ook deel uit van een groep ondernemers die in 2024 Centric overnam uit het rijk van Gerard Sanderink.

Soevereiniteit geen reden om te winnen

Hij heeft nu een eigen family office, Spacetime, die investeert in iets rijpere bedrijven, zoals Centric, en ook de overname door Centric van fintechbedrijf Twelve afgelopen zomer. ‘We proberen als Spacetime met een team, waaronder ikzelf, de bedrijven waarin we investeren ook strategisch te helpen – via Mollie en ons netwerk, of met onze kennis. Dan kun je niet in honderd startups tegelijk geld steken. Dat laat ik over aan andere fondsen waarin ik investeer.’

Als fintechondernemer met een Europese scale-up en investeerder is Mol onderdeel van een wereld waar zeker in 2025 veel over is geschreven en gedacht. Het rapport-Wennink, de kamerbrieven van EZ-minister Karremans en de formatiestukken: de welvaart en autonomie van Europa rusten grotendeels op de innovatie die techstartups en -scaleups brengen. 

‘Het is goed dat we in Europa zijn wakker geschud, zeker door de ontwikkeling van AI in Amerika en China. Dat is een mooi begin. Maar soevereiniteit is voor mij geen reden dat je als bedrijf wint. Ik wil dat Mollie het allerbeste product heeft en dat klanten ons daarom kiezen, niet omdat we een Europees bedrijf zijn. Het zou stom zijn als we uit angst Amerikaanse taalmodellen gaan beperken. Ik wil gewoon concurreren en als een Amerikaans model daarvoor het beste is, wil ik dat kunnen gebruiken.’

Sceptisch over overname GoCardless

Maar die grote overname van Mollie. Is dat iets wat hij als oprichter bepaalt? ‘Daar moet ik als aandeelhouder natuurlijk mee instemmen. En ik moet zeggen: ik was in het begin best sceptisch. Vooral omdat een overname van een miljard niet echt past bij de fase van het bedrijf: we groeien door producten te bouwen, niet door markt of innovaties te kopen. Maar het blijkt heel complementair aan wat we doen, terwijl het qua technologie goed te integreren is zonder dat dingen onnodig complex worden. Dus gaandeweg ben ik wel overtuigd dat dit een goede zet is.’

Het Financieele Dagblad schreef dat zijn mede-aandeelhouders – grote investeerders als Blackstone,  EQT en General Atlantic – minder enthousiast waren over de overname en eigen consultants hadden ingeschakeld voor een second opinion. ‘Ik heb ze gisteren gebeld, het blijkt feitelijk niet te kloppen.’

Wat ze een beetje dwars zal zitten: in ruil voor een enorme smak geld kregen ze 10 procent van de aandelen Mollie in handen, Mol zelf hield altijd de controle. ‘De andere aandeelhouders en ik zijn absoluut on speaking terms. Kijk, ze hebben op de absolute top van de markt geïnvesteerd en het zal wat langer duren voordat ze hun returns krijgen. Maar intussen groeien we ook in 2025 weer met ongeveer 35 procent en we zijn Ebitda-positief. Niet dat ik dat voldoende vind, ik wil altijd sneller gaan.’

Geld ophalen op piek van de markt

Volgens Mol heeft het ophalen van die beroemde 665 miljoen op de piek van de markt twee voordelen. ‘Je kunt op dat moment de beste condities er uithalen. Maar je krijgt ook niet heel lang de kans schade aan te richten met het geld, want na een piek volgt vaak een snelle daling.’

Dat heeft Mollie inderdaad ondervonden: er was een periode van growth at all costs waarbij dat geld ook goed van pas kwam. ‘Een valkuil. Een klassieke fout weet ik nu, waarvan we hebben geleerd. We hebben een tijdlang te veel mensen aangenomen, de verkeerde ook. Dat heeft de cultuur geschaad. Mijn les: je moet alleen mensen aannemen voor wie je zelf ook zou willen werken. Als ik nu naar het team van Mollie kijk, zitten er allemaal mensen waar ik heel graag zelf ook voor zou willen werken.’

Natuurlijk, Mol was er zelf bij. ‘Je kunt zeggen: ik stond erbij en ik keek ernaar. Ik ging op een gegeven moment ook geloven dat we zo snel mogelijk moesten groeien, al ging dat absoluut tegen mijn intuïtie in. Het voelde niet goed wat we aan het doen waren, maar we zijn er samen verantwoordelijk voor. Maar we bestaan inmiddels 20 jaar, hebben meer ups en downs meegemaakt en deze fout gaan we dus nooit meer maken.’