Overlijden van een cultureel icoon: Louis Lemaire
Op vrijdag 7 november is de befaamde Louis Lemaire overleden in Griekenland. Als regisseur, schrijver, pedagoog en theaterdirecteur heeft hij een onuitwisbare stempel gedrukt op het culturele landschap van Rotterdam, zijn thuisbasis. Zijn meest opmerkelijke prestatie was het oprichten van het Jeugdtheater Hofplein, dat hij 28 jaar lang succesvol leidde en waardoor tienduizenden jongeren in aanraking kwamen met het toneel.
Beginjaren en Opgroeien in een Theatrale Familie
Louis Lemaire zag het levenslicht op 14 januari 1942 in Hilversum, als kind van Janny Marckelbach en de acteur Jan Lemaire sr. Met een vader die acteur was, werd de liefde voor theater hem vroeg bijgebracht. Zijn broers, Jan jr. en Cor, volgden ook een pad in de theaterwereld. Louis startte zijn carrière in 1960 bij het Nieuw Rotterdams Toneel, waar hij speelde onder regie van Ton Lutz, en richtte enkele jaren later het cabaretgezelschap In den Twijfelaar op. Echter, zijn ware passie lag bij het jeugdtheater.
Kindertheater en Televisiesuccessen
In 1970 lanceerde Lemaire het Kindertheater Wiedus, samen met Louis Kockelmann en Loes Vos. Hij werd een vertrouwd gezicht voor vele kinderen door zijn rol als Lange Jan. De voorstellingen genoten grote populariteit, wat leidde tot een televisieprogramma op de KRO genaamd Nogal Wiedus. Het gezelschap genoot ook internationale erkenning en toerde door Europa tot het in 1982 werd opgevolgd door Kindertheater Ziezo, dat voortbestond tot 1986. In deze periode ontmoette Lemaire ook zijn toekomstige echtgenote en theaterdirectrice Christine Lemaire, met wie hij twee kinderen kreeg, Philippe en Eva, die beiden ook de theaterwereld ingingen.
Jeugdtheater Hofplein: Een Legende in Rotterdam
In 1985 richtte Lemaire Jeugdtheater Hofplein op, een instituut dat een centrale rol zou gaan spelen in het culturele hart van Rotterdam. Hij bleef tot 2013 directeur en onder zijn leiding maakten tienduizenden jongeren kennis met het toneel. Lemaire was betrokken bij de productie van grote en professioneel opgezette voorstellingen en schreef meer dan zestig scripts, die hij vaak zelf regisseerde. Voorstellingen als Kruimeltje, In de Zoete Suikerbol, en Peter Pan zijn slechts enkele voorbeelden van zijn blijvende invloed.
Hofplein was meer dan alleen een theater; het was een veilige haven waar jongeren zichzelf konden zijn en waar velen doorgroeiden naar nationale theateropleidingen. Lemaire speelde ook een cruciale rol in de oprichting van drie nieuwe opleidingen: de MBO Theaterschool, de Theater Havo/VWO en een HBO, De Acteerschool Rotterdam.
Eerbetoon aan een Culturele Stalwart
In 2007 werd Lemaire benoemd tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau voor zijn significante bijdrage aan de Nederlandse jeugdcultuur. Bij zijn afscheid van Hofplein kreeg hij de Wolfert van Borselenpenning, een blijk van waardering voor zijn invloedrijke rol in de samenleving van Rotterdam.
Vergelijkbare berichten
- Activisme in de Kunst: Ontdek de Impact in Theaterkrant Magazine van Januari!
- Ontdek de toekomst: Platform UP NEXT stimuleert jonge makers!
- Sjoert Bossers benoemd: Nieuwe directeur bij De Lievekamp onthuld!
- Gustav Borreman en Alex Hendrickx versterken Het Nationale Theater: Ontdek de details!
- Nina van Tongeren verovert Charlotte Köhler Stipendium 2025: Ontdek haar unieke talent!
Loes Bakker is onderwijsspecialist met jarenlange ervaring in beleid en praktijk. Haar bijdragen gaan over vernieuwing, digitalisering en pedagogische kwesties in het onderwijs. Ze legt onderwijsontwikkelingen kritisch bloot, altijd met een hart voor leerlingen, leerkrachten én een toekomstgericht onderwijssysteem dat iedereen gelijke kansen biedt.