‘Een middag gewijd aan locatietheater’, zo luidde de uitnodiging van Platform Horizon, een nieuw advies- en ontwikkelplatform voor locatietheater en beginnende kunstenaars, voor hun evenement ‘Locatietheater – toekomst denken en doen’. Op vrijdag 29 augustus verzamelden ongeveer dertig makers van locatietheater zich in het Bostheater, tijdens het Bosfest locatietheaterfestival. Directeur Ingejan Lighart Schenk verwelkomde iedereen hartelijk en deelde enthousiast zijn liefde voor locatietheater, geïnspireerd door een verhaal van Godfried Bomans over een zwerver die het bos als zijn koninkrijk beschouwt.

Het initiatief voor de bijeenkomst kwam van Platform Horizon. Simone Hogendijk, de drijvende kracht achter dit platform, dat voortbouwt op het culturele erfgoed van het ter ziele gegane Over het IJ Festival, nam het voortouw. Theatermakers Bart van de Woestijne (Werkplaats van de Woestijne) en Didi Kreike (R3LN4CHT), beiden betrokken bij het platform, organiseerden en leidden de bijeenkomst. Binnen het platform hebben zij de ’think by doing-tank’ opgericht, gericht op nieuwe organisatievormen, productie, talentontwikkeling en de toekomst van locatietheater.

De doelstellingen van deze bijeenkomst waren veelzijdig: kennis delen, een gemeenschap vormen, en de urgentie van locatietheater benadrukken zodat makers een sterkere positie kunnen innemen, bijvoorbeeld in gesprekken met beleidsmakers. Locatietheater bevindt zich in een kwetsbare positie; veel aanvragen worden afgewezen omdat ze ‘niet onderscheidend genoeg’ zouden zijn.

Zephyr Brüggen, een locatietheatermaker die het Bostheater als toevluchtsoord gebruikt, stimuleerde de inspiratie voor uitwisseling met een brief, een bijna romantische ode aan ‘de locatie’. Haar opsomming van typische ervaringen bij het maken van locatietheater – loslopende honden, vervuilde grond, een verliefd stel dat stiekem de liefde bedrijft in het decor – was ontroerend herkenbaar. ‘De locatie voegt altijd op het juiste moment de juiste dramatische effecten toe’, aldus Brüggen.

LEES  Lot Vekemans onthult persoonlijke crisis: Een spiegel van onze tijd!

Aansluitend vond er een discussie in subgroepen plaats waarin thema’s zoals waarden, verandering en behoeften besproken werden. Opvallend veel recent afgestudeerde makers worstelen met existentiële vragen, zoals ‘wie wonen er op of nabij mijn locatie en hebben zij überhaupt interesse in mijn voorstelling?’ Veel van hen uitten ook de wens om meer tijd te kunnen besteden aan vooronderzoek en om zich de locatie eigen te maken.

De omgang met beheerders en beleidsmakers blijkt een andere constante bron van stress voor veel makers. De wens voor een bemiddelaar die kan helpen met zowel creatieve als praktische zaken werd meermaals geuit.

Duurzaamheid is eveneens een belangrijk thema voor veel makers. Hoe zorg je goed voor de locatie waar je speelt, zowel voor als na de speelperiode? Hoe kom je meer te weten over de bodemgesteldheid of ecologie van een locatie?

Aan het einde van de middag kwam de behoefte aan kennisuitwisseling en het leggen van connecties met andere makers, maar ook met podia en producenten, duidelijk naar voren. Platform Horizon, wiens website nog in ontwikkeling is, beloofde te onderzoeken welke middelen ingezet kunnen worden, zoals een database of een specifiek sociaal mediaplatform. Tijdens de afsluitende netwerkborrel werd de realiteit van locatietheater tastbaar: snel alles opruimen, want over tien minuten gaan de deuren open.