Meer dan 100 historische scheepswrakken ontdekt op belangrijke wereldwijde scheepvaartroute: Vele in gevaar

Meer dan 100 historische scheepswrakken zijn ontdekt aan een cruciale maritieme doorgang, en onderzoekers waarschuwen dat ze dreigen te verdwijnen.

De schepen werden gevonden op de zeebodem van de Baai van Gibraltar, een deel van de smalle waterweg die de Atlantische Oceaan met de Middellandse Zee verbindt, door onderzoekers van Project Herakles.

Het project is een samenwerking tussen de Universiteit van Cádiz en de Universiteit van Granada in Spanje en is al zes jaar aan de gang.

Onderzoekers hebben 150 onderwaterarcheologische locaties geïdentificeerd, waarvan de meerderheid bestaat uit scheepswrakken, volgens The Guardian.

De wrakken bestrijken eeuwen, vanaf de 5e eeuw voor Christus tot schepen uit de Tweede Wereldoorlog.

Onder de vondsten bevinden zich 23 Romeinse schepen, vier middeleeuwse schepen en de motor en propeller van een vliegtuig uit de jaren 1930, volgens The Guardian.

De vondsten waren “geen toevalstreffer,” zei Felipe Cerezo Andreo, docent archeologie aan de Universiteit van Cádiz, en de ontdekking was jaren in de maak.

De archeoloog vertelde aan Fox News Digital in vertaalde opmerkingen dat het onderzoek van zijn team dramatisch heeft bijgedragen aan wat voorheen bekend was over het gebied.

“Voordat we in 2019 met Project Herakles begonnen, waren er slechts vier onderwaterlocaties bekend in het gebied; vandaag hebben we informatie over meer dan 150 gedocumenteerde locaties in slechts drie jaar werk,” zei hij.

“Ze kunnen nu worden bestudeerd, beschermd en gedeeld.”

Onderzoekers combineerden historisch onderzoek met geavanceerde technologie om de wrakken te lokaliseren, in kaart te brengen en te bestuderen.

“We begonnen met het analyseren van historische archieven, musea, en het interviewen van de lokale gemeenschap van vissers en duikers, die de zeebodem beter kennen dan wie dan ook,” herinnerde Andreo zich.

Archeologen gebruikten vervolgens geavanceerde maritieme scantechnologie om de zeebodem in kaart te brengen en begraven scheepswrakken te lokaliseren, inclusief magnetometers om “metalen anomalieën” te detecteren.

Andreo zei dat de meeste van de geregistreerde scheepswrakken uit de 18e tot de 20e eeuw stammen, maar dat er ook oudere Fenicische, Punische en Romeinse schepen begraven liggen in het zand.

“De baai was een zeer belangrijke ruimte in de oudheid,” zei hij. “We hebben bewijs van nederzettingen zoals Carteia en Iulia Traducta die deze wateren als hun hoofdhaven gebruikten.”

Hij voegde eraan toe, “Hoewel de nieuwere schepen zichtbaarder zijn, liggen eronder Fenicische, Punische en Romeinse wrakken die de maritieme geschiedenis van zowel de Middellandse Zee als de Atlantische Oceaan vertellen.”

De omvang van de vondsten suggereert dat het gebied een doorlopende registratie van maritieme geschiedenis bezit, zei hij.

“Dit vertelt ons dat we niet te maken hebben met geïsoleerde scheepswrakken, maar eerder met een ondergedompeld historisch archief dat elke commerciële en militaire beweging sinds de oudheid heeft vastgelegd,” zei Andreo.

“De baai heeft gefunctioneerd als een trechter van wereldgeschiedenis, en dit wordt weerspiegeld in een zeebodem die archeologisch bewijs bewaart.”

De meeste schepen zijn in “kritieke” staat, zei hij, waarbij de grootste bedreigingen komen van menselijke activiteiten, waaronder havenwerk, constructie en plundering.

“We hebben vastgesteld dat een groot deel van deze 150 locaties aanzienlijk risico loopt op achteruitgang,” zei hij.

“Sommige zijn direct blootgesteld op de zeebodem, waardoor ze kwetsbaar zijn voor erosie.”

Een invasieve alg genaamd Rugulopteryx okamurae is “drastisch aan het veranderen van de mariene omgeving en belemmert de conservering en studie van de overblijfselen,” zei hij.

“Daarom geven we in Herakles prioriteit aan niet-invasieve documentatie, zoals fotogrammetrie en 3D-modellen, om alles vast te leggen voordat het verdwijnt, volgens de UNESCO-principes van in situ conservering,” zei hij.

De archeoloog benadrukte dat de scheepswrakken nog steeds een levende culturele bron zijn, en dat zijn team “werkt om dit erfgoed toegankelijk te maken voor iedereen.”

Het team plant een onderwaterpark en VR-ervaringen, zodat mensen de scheepswrakken kunnen verkennen zonder verdere schade aan de sites te riskeren, voegde Andreo eraan toe.

“We willen dat de samenleving voelt dat deze scheepswrakken hun ‘musea onder de zee’ zijn,” zei hij.

“Uiteindelijk gaat het beschermen van deze resten over het beschermen van de pagina’s van het boek dat uitlegt wie we vandaag zijn.”