Wetenschappers onthullen gewaagde theorie: Zo werd de Grote Piramide écht gebouwd!

maart 4, 2026

Scientists propose bold new theory on how Egypt’s Great Pyramid was really built

Een Nieuwe Theorie over de Bouw van de Grote Piramide van Egypte

Het was een ware piramidesysteem.

Wetenschappers hebben een baanbrekende nieuwe theorie voorgesteld over hoe de Grote Piramide van Egypte gebouwd werd, waarbij ze veronderstellen dat er een hijs- en tegengewichtsysteem gebruikt werd om de constructie zo snel te voltooien. Dit radicale onderzoek werd gepubliceerd in het tijdschrift Nature.

“Het bouwvoorstel, gebaseerd op analyse van de architectuur en metselwerk van de piramide, is fysiek voordelig en kan de snelle constructie verklaren,” schrijft studieauteur Dr. Simon Andreas Scheuring van Weill Cornell Medicine in New York.

Decennialang hebben archeologen zich het hoofd gebroken over de constructie van Egyptes grootste piramide, die bestaat uit 2,3 miljoen kalksteenblokken. De kleinste hiervan wegen twee ton, terwijl de grootste meer dan 60 ton wegen.

Volgens de berekeningen van het team werd de indrukwekkende structuur in minder dan twee decennia opgericht, wat betekent dat er elke minuut een steen werd gelegd, volgens de studie.

Eerdere studies beweerden dat de bouwers deze monumentale bouwprestatie volbrachten door gebruik te maken van “bouwrampen en een laag-voor-laag, van onder naar boven, bouwproces.”

Echter, de auteurs van de studie beweren dat deze rudimentaire techniek hen niet zou hebben toegestaan om de zware blokken met de eerder genoemde razendsnelle snelheid te hijsen en te installeren.

Scheuring en zijn team berekenden dat ze deze architectonische prestatie alleen konden bereiken met “katrolachtige systemen aangedreven door glijdende tegengewichten op glijdende hellingen.” Deze zouden de noodzakelijke kracht en precisie hebben geleverd om deze kolossale blokken naar de bovenste niveaus van de Grote Piramide te tillen.

LEES  Weesbeertje van 2 maanden schittert in nieuwe foto's: Gered door dierenopvang!

Als dit waar is, zou dit betekenen dat het architectonische wonder van binnenuit werd gebouwd, beginnend bij de kern en gebruikmakend van een katrolsysteem naarmate de piramide vorderde.

Deze gewaagde bewering is gebaseerd op verschillende architectonische kenmerken binnen de iconische prisma, waarbij de Grote Galerij en de Stijgende Passage opnieuw geïnterpreteerd worden als hellende interne passages die dienden als hellingen voor de tegengewichten die het katrolsysteem aandreven.

Van bijzonder belang was de slijtage en de gepolijste oppervlakken langs de muren van de Grote Galerij, die zij geloofden bewijs leverden van glijdende sleden en niet van voetverkeer.

Ze hadden ook een nieuwe theorie met betrekking tot de Antekamer, de kleine granieten kamer waarvan archeologen lang hebben geloofd dat het een beveiligingsrooster huisvestte, gebruikt om grafrovers af te schrikken.

Scheuring vertelde aan Artnet dat “de toewijzing van de Antekamer als een portcullissysteem (verticaal schuivend rooster) twijfelachtig is omdat het niet functioneel is.” Hij vond het moeilijk te bevatten dat ze het ontwerp opzettelijk zouden verprutsen terwijl alles anders zo precies en doelgericht was.

Volgens de studie was deze kamer eigenlijk een draaipunt in het katrolsysteem waar arbeiders de meest omvangrijke bouwcomponenten hesen.

Dit katrolsysteem was voorzien van talrijke tandwielen, waardoor ze de hefkracht konden aanpassen, vergelijkbaar met het schakelen van versnellingen op een fiets.

Over het algemeen vond Scheuring het interessant dat de belangrijkste doorgangen en kamers niet gecentreerd maar asymmetrisch gelegen zijn, wat standaard is bij structuren die vanaf de grond opgebouwd worden.

Hij theorieerde dat deze scheve indeling te wijten was aan het feit dat de arbeiders moesten bouwen rond de mechanische beperkingen opgelegd door de katrolsystemen.

LEES  Unieke Ontdekking: Enige Persoon ter Wereld met Zeldzaamste Bloedtype!

Dit zou ook enkele van de meer verbijsterende anomalieën van de theorieën verklaren, met name de convexe gezichten van de Piramide en hoe de blokken kleiner worden naar de top toe.

Scheuring opperde dat dit licht werpt op “de fysica van hoe de blokken werden gehesen,” specifiek hoe de hefpunten verschoven naarmate de piramide groeide en hoe de stenen lichter werden naarmate ze dichter bij de top kwamen.

Vergelijkbare berichten

Beoordeel dit post

Plaats een reactie

Share to...