Wetenschappelijke Ontdekking op de Maan
Wetenschappers hebben een krater op de maan ontdekt die groter is dan het Colosseum in Rome. Deze krater is het gevolg van een krachtige inslag die twee jaar geleden plaatsvond en aanvankelijk niet werd opgemerkt.
De krater, met steile zijden, heeft een doorsnede van ongeveer 222 meter en is tot 43 meter diep. Het is de grootste bekende inslagkrater in het zonnestelsel die in recente tijden is ontstaan.
Dergelijke grootschalige gebeurtenissen worden geschat slechts eens in de 132 jaar voor te komen, aldus de onderzoekers. Dit maakt het een bijzonder waardevolle bron van informatie nu NASA zich voorbereidt om een basis voor astronauten op de maan te bouwen.
“Dit evenement vormt een statistisch zeldzame waarneming, in feite een waarneming die eens in een mensenleven voorkomt,” schreven de wetenschappers in een van de twee studies die woensdag over dit onderwerp verschenen in het tijdschrift Science Advances.
Ontdekking door NASA’s Maanverkenner
De krater op de nabije kant van de maan werd in mei 2024 gespot door NASA's Lunar Reconnaissance Orbiter, kort nadat deze werd gevormd door een binnenkomend fragment van een asteroïde of komeet.
De inslag op de maan werd niet in real-time gedetecteerd door telescopen op aarde en in de ruimte.
De breedhoekbeelden van de LRO werden pas in augustus 2025 in de vloed van data geïdentificeerd.
Het ruimtevaartuig verzamelde gedetailleerdere foto’s afgelopen herfst, gevolgd door de bevestiging van de ontdekking eerder dit jaar.
De krater, vernoemd naar de overleden Thomas McGetchin, voormalig directeur van het Lunar and Planetary Institute in Houston, is drie keer groter dan de vorige recordhouder die een decennium geleden door de LRO werd gevonden.
De maan, die al sinds de oudheid bezaaid is met kraters, draagt enkele van de grootste inslagkraters in het zonnestelsel, waaronder één die meer dan 2400 kilometer breed is.
De recente inslag wervelde het maanoppervlak over meer dan 106 kilometer omhoog.
Stof en rotsachtige grond werden met een hogere hoek dan verwacht weggeslingerd, volgens Mark Robinson, hoofdwetenschapper voor de camera’s van de LRO die werkt bij Intuitive Machines.
Robinson was de hoofdauteur van een van de studies.
Een afzonderlijke studie identificeerde een 6,4 kilometer brede koude plek rond de nieuwe krater, consistent met een losmaking van de bovenste bodemlaag van de maan.
Impact als Maan Tuinieren
Medeauteur David Paige van de Universiteit van Californië, Los Angeles, vergelijkt het met tuinieren.
“We beschouwen inslagen nu als een manier om de regoliet te tuinieren — het omwoelen van het sediment en het boven brengen van materiaal dat gewoonlijk onder het oppervlak ligt,” zei Paige in een verklaring.
De talrijke kraterontdekkingen van de LRO sinds de lancering in 2009 tonen aan dat de bovenste inch van de maanbodem elke 80.000 jaar wordt omgekeerd door uitgeworpen materiaal, sneller dan eerder gedacht, volgens Robinson.
In tegenstelling tot de populaire overtuiging dat de stoffige voetafdrukken van de Apollo-maanwandelaars voor altijd zullen blijven bestaan, zullen ze “zeker lang verdwenen zijn in die tijdspanne,” zei Robinson in een e-mail.
De volgende stap is het berekenen van het risico dat uitgeworpen kratermateriaal de geplande maanbasis van NASA raakt, voegde hij eraan toe.
“Die informatie zal ingenieurs helpen om structuren te versterken zodat men zich geen zorgen hoeft te maken over schade, of misschien minder zorgen hoeft te maken.”
Vergelijkbare berichten
- Mysterieuze lichtflitsen op de maan: Dit is wat ze werkelijk waren
- Gevaar Afgewend: Enorme Asteroïde Mist Maan in 2032
- NASA ontdekt mysterieuze schedelvormige structuur op Mars: Sterrenkijkers verbijsterd!
- Eerste Supermaan van het Jaar Verschijnt Maandag: Zo Kun Je Hem Zien
- Artemis II bemanning eist emotioneel: Maan krater vernoemd naar overleden vrouw Commander Wiseman
Eva schrijft gepassioneerd over cultuur, geschiedenis en maatschappelijke thema’s. Ze onderzoekt trends in kunst en erfgoed, met een bijzondere interesse voor Europese invloeden. Haar artikelen combineren diepgang en toegankelijkheid, waardoor cultuur op een boeiende manier wordt gepresenteerd voor een breed, nieuwsgierig lezerspubliek binnen én buiten Nederland.