Nieuw Onderzoek Beweert: Lijkwade van Turijn is Kunst, Niet van Jezus

De oorsprong van dit heilige linnen is gehuld in mysterie.

In tegenstelling tot de gangbare opvatting, werd de heilige Lijkwade van Turijn niet gebruikt om Jezus na zijn kruisiging te bedekken, maar was het eigenlijk een kunstmatige creatie gemaakt door kunstenaars, volgens een studie gepubliceerd in het tijdschrift Archaeometry.

“Het beeld op de Lijkwade komt meer overeen met een artistieke laagreliëf voorstelling dan met de directe afdruk van een echt menselijk lichaam,” schreef de Braziliaanse 3D digitale ontwerper Cicero Moraes, die modelleersoftware gebruikte, in het artikel, volgens de Daily Mail.

De legendarische linnen doek, die 4,4 meter bij 1,1 meter meet, is een van de meest iconische religieuze relikwieën ter wereld. Het artefact toont het gezicht van een gekruisigde man, waarvan boetelingen en religieuze geleerden geloven dat het werd gevormd toen de doek werd gebruikt om het bloederige lichaam van de Messias in te wikkelen nadat hij van het kruis was gehaald, zo’n 2000 jaar geleden.

Echter, sceptici hebben deze theorie betwist en wijzen op een koolstofdateringsanalyse die de creatie van de lijkwade dateert tussen 1260 en 1390 — een periode waarin laagreliëf sculpturen van religieuze figuren veel voorkwamen, vooral op grafstenen volgens PBS.

Maar was de lijkwade daadwerkelijk de doek van Jezus na de kruisiging, of een middeleeuwse hoax?

Moraes lijkt het langdurige debat te hebben beslecht nadat hij de eerder genoemde technologie gebruikte om wetenschappelijk te bewijzen dat de Lijkwade van Turijn niet gebruikt kon zijn om JC in te wikkelen.

Om te bepalen of de doek meer vorm of religieuze functie had, ontwierp de virtuele tovenaar twee digitale modellen: een 3D menselijk lichaam en een laagreliëf voorstelling van de menselijke vorm, meldde Livescience.

Hij gebruikte vervolgens verschillende 3D-simulatietools om beide lichamen digitaal te draperen, alvorens het virtuele weefsel te vergelijken met foto’s van de Lijkwade genomen in 1931 — een soort forensische “wrap” strijd. De virtuele forensicus bouwde voort op een eerder experiment waarin hij alleen een 3D dubbelganger bedekte zonder de laagreliëf versie.

Door dit digitale verkleedspel ontdekte Moraes dat de laagreliëf recreatie exact overeenkwam met de foto’s, terwijl de 3D versie verre van nauwsluitend was.

In de laatste vervormde de stof zich rond het lichaam in een fenomeen dat hij vergelijkbaar achtte met het “Agamemnon Masker Effect”, genoemd naar het buitengewoon brede gouden doodsmasker dat werd opgegraven uit een graf in Griekenland.

Men kan het fenomeen zien als het schilderen van iemands gezicht en het in een stuk doek drukken. De resulterende afdruk is vervormd en vertekend en lijkt bijna niets op iemands werkelijke gelaat, waardoor het onwaarschijnlijk is dat het onberispelijke Jezusbeeld op de Lijkwade zijn daadwerkelijke gezichtsafdruk was.

Daarom theoretiseerde Moraes dat de lijkwade niet het echte artefact was dat gebruikt werd om Jezus te kleden, maar eerder dat het beeld was gecreëerd met behulp van een ondiepe gravure als mal.

“Het beeld op de Lijkwade van Turijn komt meer overeen met een laagreliëf mal,” vertelde hij aan Livescience. “Zo’n mal had van hout, steen of metaal kunnen zijn en gepigmenteerd — of zelfs verwarmd — alleen op de contactgebieden, waardoor het waargenomen patroon ontstond.”

Hoewel hij hintte op de afgelegen mogelijkheid dat het werk een “afdruk van een driedimensionaal menselijk lichaam” was.

Net zoals de Jezus grafsteenreliëfs populair in de Middeleeuwen, geloofde Moraes dat de Lijkwade een funerair werk was, waardoor het “een meesterwerk van christelijke kunst” is.

Desondanks blijven veel onderzoekers volhouden dat het beeld op de Lijkwade werd gevormd door het daadwerkelijke lichaam, eh, gezicht van Christus.

Professor Giulio Fanti van de Universiteit van Padua beweerde in een studie dat de Lijkwade van Turijn legitiem bewijs biedt van de kruisigingswonden van Jezus Christus vanwege de bloedvlekpatronen.

Fanti opperde dat “de verschillende richtingen van bloedstroom vanuit de zijwond worden besproken, de waarschijnlijke aanwezigheid van longvloeistof,” en “sommige bloedvlekken” wijzen op trauma geleden door de Verlosser.