In het afgelopen jaar heeft de Nederlandse pers zich unaniem positief uitgelaten over bijna 40 theaterproducties. Deze voorstellingen zijn uitgebreid en enthousiast besproken op platforms zoals Theaterkrant en in diverse landelijke dagbladen. Opvallend is dat vier van deze veelgeprezen producties afkomstig zijn van Het Nationale Theater/HNTJong. Ook gezelschappen als Orkater, Theater Utrecht, NITE, Graaf & Cornelissen Entertainment, Het Zuidelijk Toneel en DEHOE hebben indruk gemaakt, met elk twee producties die breed werden toegejuicht.
De Theaterkrant houdt dagelijks theaterrecensies bij van Het Parool, NRC, de Volkskrant, Trouw en De Telegraaf. Een productie die door ten minste drie verschillende media is besproken en uitsluitend lovend is ontvangen (vier sterren of een vergelijkbare waardering), ontvangt van onze redactie het predicaat ‘Bejubeld’.
Een voorstelling die uitblinkt in zijn genre of significant is binnen het oeuvre van de maker, kan door onze eigen recensent benoemd worden met de ‘Keuze van de Criticus’ badge. Dit jaar is deze erkenning 88 keer uitgereikt, wat iets minder is dan het jaar ervoor. In totaal heeft Theaterkrant in 2025 bijna 750 voorstellingen besproken.
Dit jaar waren er 7 voorstellingen waarover de meningen van recensenten uiteenliepen; deze voorstellingen ontvingen zowel zeer positieve als zeer negatieve kritieken. Deze zijn verzameld onder de categorie ‘Omstreden’ op Theaterkrant.
First Man van Sadettin K., foto Bart Grietens
De unaniem geprezen voorstellingen van 2025:
Kintsugi door Patrick Laureij
Sander Janssens: ‘Laureij begint met een ontspannen, breed uitwaaierende stand-up, vindt snel een duidelijke richting en wordt gaandeweg steeds kwetsbaarder.’
Cabaret Siberia door Toneelschuur Producties, Agnes Laura Kumpina
Sander Janssens: ‘Een voorstelling die je nog lang bijblijft, en die aantoont: kunst is niet enkel troost of escapisme, het is ook een vorm van verzet.’
West Side Story door Graaf & Cornelissen Entertainment
Gyliano Willems: ‘Het meest indrukwekkende moment is wanneer Silvana Rocha (Maria) en Esmée Dekker (Anita) het nummer ‘Zo één als hij’ zingen. Het contrast tussen hun stemmen benadrukt het conflict tussen de personages, terwijl de intensiteit van het orkest de emotionele spanning verhoogt.’
En verbied de vogels om te fluiten door Ayoub Kharkhach
Sander Janssens: ‘Voor een jonge, autodidactische kunstenaar kiest Kharkhach opmerkelijk vaak voor ontroering en poëzie boven de snelle grap, wat getuigt van moed, eigenzinnigheid en diepgang.’
Brabo Leone door NITE, MusicalMakers en Theater Utrecht
Joost Goutziers: ‘Ze spreekt met een zachte stem, herinnering na herinnering komt voorbij en ze overtuigt bij elk woord.’
Stoornis of my life door Alex Klaasen
Dominique Engers: ‘Er gebeurt te veel in deze hartverwarmende voorstelling om alles en iedereen in zeshonderd woorden recht te kunnen doen.’
First Man door Sadettin Kırmızıyüz
Nilüfer Öder: ‘Een eenvoudige, onverwoestbare boodschap – een daad van verzet én van liefde.’
Hoge bomen door Theater Bellevue, Het Nationale Theater
Margriet Prinssen: ‘De voorstelling raakt zowel het hoofd als het hart: het gaat over verzoening, toenadering, wraakgevoelens en verdriet om het plezier dat ze ooit hadden, maar ook over boeiende ethische vragen over schuld, boete en vergiffenis.’
Millennial I Vrede door Theater Oostpool, Hulst & Tarenskeen
Hein Janssen: ‘In zijn tekst heeft Tarenskeen goed geluisterd naar het vocabulaire van Generatie Y. Aldus is Millennial I Vrede een slimme, eigentijdse voorstelling geworden, met genoeg verrassingen.’
Kantjil en de tijger (8+) door Oorkaan, De Toneelmakerij, Studio Figur
Sara van der Kooi: ‘Regisseur Paul Knieriem laat de rijke tekst (Paulien Geerlings en Melissa Knollenburg) en muziek door elf uiteenlopende performers en musici over het voetlicht brengen. Het is knap hoe Knieriem ruimte geeft aan spel, tekst, muziek én beeld.’
Een stukje naar de mensen toe door Bureau Vergezicht
Nora de Bruine: ‘De Wit speelt klein en ingetogen, en juist in die terughoudendheid en subtiliteit is ze op momenten vlijmscherp en grappig.’
Katwijk door Compagnie Red Yellow & Blue
Kester Freriks: ‘Een onthutsende theaterervaring, misschien hier en daar iets over de top, de wanhoop wordt tot grote hoogte opgejaagd, maar een voorstelling als deze laat je wel ontroerd achter.’
Hairspray door De Graaf & Cornelissen Entertainment
Hein Janssen: ‘Oprecht aandoenlijk, bij tijd en wijle erg grappig en gelardeerd met een paar perfect geplaatste oneliners.’
Jongens door Thor Braun
Gina Miroula: ‘De jonge acteur belooft je vijftig verrukkelijke minuten, waarvan je het liefst zelf deel wil uitmaken. Even wil meedoen. Met verf gooien. Iemand kussen. Naakt door de ruimte rennen alsof niemand kijkt.’
Willem & Frieda: roze verzet door Opus One
Hein Janssen: ‘Job Greuter, die een wonderschone, originele en bij tijd en wijle ook hondsmoeilijke score schreef. Is overduidelijk geïnspireerd door componist Stephen Sondheim, met zijn repetitieve composities, jazzy soms, vol opzwepende en zwoele elementen. Knap en gedurfd.’
Weathering door Faye Driscoll
Javier López Piñón: ‘De performers dwingen bewondering af door de manier waarop ze concentratie en intentie zonder een moment te verslappen vast weten te houden en te moduleren, waardoor de kleinste oogwenk, de subtielste beweging van knie of elleboog blijft communiceren.’
Hadestown door Theater Carré
Jeroen van Wijhe: ‘Hadestown is de beste musical die in jaren in Nederland is verschenen. Het poëtische libretto en de jazzy composities van singer-songwriter Anaïs Mitchell zijn een genot om naar te luisteren, en komen tot leven door een uitstekende cast van Nederlandse en Britse spelers.’
De seizoenen door Het Nationale Theater, Holland Festival
Kester Freriks: ‘Een prachtige doorgaande lijn, een centrale thematiek, van inzoomen op de kleinste lentebloemen en herfstbladeren gecombineerd met het uitzoomen naar brandende wereldpolitiek.’
Rekhalzen door Yentl en de Boer
Dominique Engers: ‘Het is een groot, goed verzorgd feest van het begin tot het eind. Steeds wanneer je denkt niet meer verrast te kunnen worden, gebeurt dat toch weer.’
Geesten door De Poezieboys, Joost Oomen, Explore the North
Joost Goutziers: ‘Het is een uur lol, maar onderweg zijn er ook triggers om na te denken. De voorstelling blijkt een slim vehikel om op toegankelijke manier te strooien met gedichten en taal.’
The Brotherhood door Carolina Bianchi Y Cara de Cavalo
Karin Veraart: ‘Hoofdstuk II van de trilogie lost de verwachtingen ruimschoots in, zijnde een meerlagig kunstwerk waarin ze haar bijzondere schrijftalent toont, het grimmige onderwerp van seksueel geweld paart aan thema’s uit de de kunstgeschiedenis en literatuur, terwijl ze ook haar eigen persoonlijke overwegingen bekijkt, en relativeert.’
Told By My Mother door Ali Chahrour
Margriet Prinssen: ‘Een strak gecomponeerde en gechoreografeerde voorstelling waarin de performers ook af en toe musici zijn en de musici als dansers bewegen.’
Dear Evan Hansen door Medialane en De Theateralliantie
Hein Janssen: ‘Zelden zie je iemand zo samenvallen met zijn rol, met een gemak en souplesse die echt uitzonderlijk is.’
Doekje voor het bloeden door George Tobal Producties en het NUT
Kester Freriks: ‘Dit is confronterend, geëngageerd theater dat veel zegt over het rijke Nederland van nu, en vooral de donkere schaduwzijde die niemand wil zien.’
De revolutie van de Rinsema’s door Orkater en Schouwburg De Lawei
Margriet Prinssen: ‘Wervelend, swingend en poëtisch muziektheater. Lageveen heeft een mooie tekst geschreven, vooral de op klankgedichten van Kurt Schwitters geïnspireerde fragmenten zijn briljant.’
High Class Bitch door Daniël Arends
Sander Janssens: ‘Hij is onvoorwaardelijk onvriendelijk, stoort zich aan iedereen op het hele spectrum, maar dat is echt alleen maar omdat hij van de ander houdt – ongeacht zwaktes, tekortkomingen, inherente clichés, lafhartige nietszeggendheid. Hij houdt van de ander, omdat die ander er is, en hij dus niet alleen in zijn terrarium de tijd verduurt.’
Nergens anders door Micha Wertheim
Sander Janssens: ‘Een hoopvol alternatief tegenover allesomvattende existentiële angsten die deze tijd in hun greep houden.’
DE SITCOM door DEHOE
Gina Miroula: ‘In deze satire over gezien worden en jezelf spelen totdat je niet meer weet wat dat is, toont het collectief zich op z’n scherpst.’
F*ck Lolita door Het Zuidelijk Toneel, Silke van Kamp
Mina Etemad: ‘Het is een slimme vondst van Bremen en Van Kamp om het spanningsveld over wie het woord krijgt of neemt op deze talige manier uit te spelen tussen de twee personages.’
Battlefield of Dreams door Floor Houwink ten Cate, Theater Utrecht
Marijn Lems: ‘Verschillende waarheden en perspectieven, die soms contradictoir zijn, worden allemaal met evenveel respect benaderd en behandeld, waardoor je je als publiek met of zonder kinderwens en mét of zonder kerngezin steeds welkom blijft voelen, terwijl tegelijkertijd constant zowel je geest als je hart worden opengebroken.’
Alledaags verlies – The Slow Accumulation of Ordinary Losses door Willem de Wolf / DEHOE & Lineke Rijxman
Margriet Prinssen: ‘Het is een terugblik vol melancholie naar het vroeger waarin alles ‘beter mis’ was, maar zeker geen nostalgisch zwelgen.’
Hamlet door Theater Rotterdam
Kester Freriks: ‘De gevoelens van rouw en verdriet om het verlies van de vaderfiguur die Roman Derwig uitdrukt, zijn soms omfloerst gespeeld, en dat maakt het des te indringender. Het weet diep te raken.’
Nachtwacht door NITE
Annette Embrechts: ‘Grootste troefkaart is acteur Jack Wouterse die als wit uitgelicht, stervend heerschap het magistrale middelpunt vormt van deze drieëneenhalf uur durende, muzikale danstheatermarathon.’
Wendy Pan door Circus Treurdier
Juliette Georges: ‘Een grappige vertelling van herkenbare problemen, maar door de luchtigheid ervan werpt het ook een kritische blik op hoe we als mensen met dit soort dingen omgaan.’
Schuldig kind door Het Nationale Theater
Sara van der Kooi: ‘Schuldig kind zit vol veelkleurige psychologische inzichten die recht doen aan de gevoelens van iedere jongere die een weg zoekt over het pad van liefde en seksualiteit.’
Holly Goosebumps door Het Zuidelijk Toneel, Ada Ozdogan
Marijn Lems: ‘Door alle tropes heen slaagt Ozdogan er zo in om een voorstelling af te leveren die als moderne mythe ook volledig op eigen benen kan staan.’
De dood van Benny Simons door Orkater
Mina Etemad: ‘Kolf is geweldig in zijn rol: hij speelt Benny baldadig, charmant en uitdagend. Hij overtuigt als iemand die vol liefde zit voor zijn moeder, vriendin, broertje en zelfs zijn harde vader, maar die ook plots rood kan zien en tot geweld overgaat.’
Typhoon door Introdans en Krisztina de Châtel
Fransien van der Putt: ‘Typhoon is gericht op het stamina van de dansers, de samenwerking van beheerste werkers ten aanzien van een even concrete als abstracte kracht. Dat geeft het ook iets onwerkelijks, als van een andere planeet, of liever, van een andere tijd.’
Alleen maar lieve jongens (8+) door HNTJong en Loek Bakker
Sander Janssens: ‘Een voorstelling die boven alles speels, optimistisch en ongelofelijk liefdevol is. Net als Vandeputte durft regisseur
Vergelijkbare berichten
- Maurice Dujardin: De Nieuwe Zakelijk Directeur van Conny Janssen Danst!
- Aanraders van onze Experts: Ontdek de Topkeuzes!
- Nationaal Theater revolutioneert: Toegankelijkheid met slimme brillen!
- Gustav Borreman en Alex Hendrickx versterken Het Nationale Theater: Ontdek de details!
- Nederlandse Theater Festival Nieuwigheid: Nu Ook Een Muziektheaterprijs!
Loes Bakker is onderwijsspecialist met jarenlange ervaring in beleid en praktijk. Haar bijdragen gaan over vernieuwing, digitalisering en pedagogische kwesties in het onderwijs. Ze legt onderwijsontwikkelingen kritisch bloot, altijd met een hart voor leerlingen, leerkrachten én een toekomstgericht onderwijssysteem dat iedereen gelijke kansen biedt.